வாழ்வை எதிர்கொள்ளும் வலிமை!
வாழ்க்கை
என்பது எப்போதும் நாம் போடும் கணக்குகளின்படி நடப்பதில்லை; மாறாக, அது போடும் புதிய
கணக்குகளுக்கு நாம் தீர்வு காண்பதே அதற்கு அழகைத் தருகிறது. ஆனால், சில நேரங்களில்
அந்தச் சவால்களின் எடைக் கூடும்போது, தாங்கிக் கொள்ளும் மன வலிமையை இழந்து, சிலர் தங்களது
மூச்சைத் தானே நிறுத்திவிடும் துயர முடிவை நோக்கி நகர்கிறார்கள்.
சென்னை,
அம்பத்தூர், பாடியில் நிகழ்ந்த அருண்குமார் – மாலதி தம்பதியரின் முடிவு, அத்தகையதொரு
நெஞ்சை நடுங்க வைக்கும் சோகமாகும்.
குழந்தையின்மை
எனும் ஏக்கம், நிலையான வேலையின்மையால் உருவான பொருளாதார நெருக்குதல் ஆகிய இந்த இரண்டும்
இணைந்து அத்தம்பதியரின் வாழ்வை இருள் சூழச் செய்திருக்கின்றன. "நாங்கள் அன்றி
வேறு யாரும் இதற்குக் காரணமில்லை" என்று மாலதி எழுதிய கடிதத்தின் வரிகள், ஒரு
குடும்பத்தின் மன உளைச்சலும் தனிமையும் எந்த எல்லை வரை சென்றுள்ளது என்பதை உணர்த்துகின்றன.
ஆனால்,
இங்கிருந்துதான் நாம் சிந்தித்துத் தெளிவடைய வேண்டிய மிக முக்கியப் புள்ளிகள் தொடங்குகின்றன.
வாழ்க்கையில்
ஏதேனும் ஒன்று இல்லை என்றால், அதோடு வாழ்க்கை முடிந்துவிட்டது என்று அர்த்தமன்று. குழந்தையின்மை
என்பது ஒரு குறையோ அல்லது சமுதாயத்திற்கு நாம் அளிக்க வேண்டிய கடமையோ அல்ல. குழந்தைப்பேறு
இல்லாத எத்தனையோ மனிதர்கள், ஆதரவற்ற பல குழந்தைகளை அரவணைத்துத் தந்தையாகவும் தாயாகவும்
மாறி, இவ்வுலகை அன்பால் நிரப்பியிருக்கிறார்கள். ஒரு கதவு மூடப்படும்போது, இயற்கை நூறு
புதிய கதவுகளைத் திறந்துதான் வைக்கிறது; நாம் செய்ய வேண்டியதெல்லாம் அந்தப் புதிய கதவுகளை
நோக்கி அடியெடுத்து வைப்பதுதான்.
வேலையின்மை
அல்லது வறுமை என்பது ஒரு தற்காலிகமான நிலையே தவிர, அதுவே வாழ்வின் இறுதி வடிவம் அன்று.
எத்தனையோ மாபெரும் சாதனையாளர்கள் தங்கள் வாழ்வின் பாதியை வறுமையிலும், தோல்வியிலும்
கழித்தவர்கள்தான். சிரமங்கள் வரும்போது நம்பிக்கையை இழக்காமல், கிடைக்கும் சிறு வாய்ப்புகளையும்
பயன்படுத்தி மீண்டும் எழ முயல்வதே மனித குலத்தின் சிறப்பு. இன்றைய வறுமை நாளைய வசந்தத்திற்குத்
தடையல்ல என்பதை அவசியம் அனைவரும் உணர வேண்டும்.
இன்றைய
சூழலில் தனிமை என்பது ஒரு நஞ்சைப் போல மனிதர்களின் மனதைச் சிறைபிடிக்கிறது. நமக்கு
ஏற்படும் துன்பங்கள், ஏமாற்றங்கள் மற்றும் கவலைகளை நெருங்கிய நண்பர்களிடமோ, உறவினர்களிடமோ
அல்லது தகுதியான மனநல ஆலோசகர்களிடமோ திறந்து பேசுவது மிகவும் அவசியம். பாரத்தைப் பகிர்ந்துகொள்ளும்போதுதான்
மனதிற்குள் வெளிச்சம் நுழையும்.
அண்டை
வீட்டாருடனும், சமூகத்துடனும் ஆரோக்கியமான பிணைப்பை வளர்த்துக் கொள்வது அவசியம். நம்
அருகில் வாழ்பவர்களின் கவலைகளைக் கேட்டறியும் சிறு அன்பும், இன்சொல்லும் கூட ஒரு மனிதனின்
உயிரைக் காப்பாற்றும் வல்லமை கொண்டது.
தோல்விகளோ,
பற்றாக்குறைகளோ மனிதனின் ஆயுளைத் தீர்மானிக்கக் கூடாது. எதையும் தாங்கும் மனப்பக்குவமும்,
அடுத்த நொடியை நம்பிக்கையோடு எதிர்கொள்ளும் துணிவுமே வாழ்க்கைப் பயணத்தின் உண்மையான
வெற்றி.
துயரங்கள்
மேகங்களைப் போன்றவை; அவை வந்து போகும், ஆனால் வானம் என்றும் நிலையானது. சோதனைகளைச்
சாதனைகளாக மாற்றுவதற்கே நமக்கு இந்த அரிய வாழ்க்கை அளிக்கப்பட்டுள்ளது என்பதை உணர்ந்து,
வாழ்வின் ஒவ்வொரு நொடியையும் நம்பிக்கையோடு எதிர்கொள்வோம்.
*****
