மதுவும் மாண்புமிகு வருவாயும்!
மனித இனம் தோன்றிய காலத்திலேயே
கூடவே இரண்டு விஷயங்களும் தோன்றிவிட்டன.
ஒன்று, நாளை நிச்சயம் மதுவை ஒழித்துவிடுவோம்
என்ற வாக்குறுதி.
இரண்டு, அந்த வாக்குறுதியை மறக்க
வைக்கும் மதுபான வருமானம்.
தமிழ்நாட்டில் பூரண மதுவிலக்கு
என்பது சரியாகத் தேர்தல் முடிவுகள் வருவதற்குப் பத்து நிமிடங்களுக்கு முன்பு வரை மிகவும்
உன்னதமான, புனிதமான தத்துவமாக இருக்கும். தேர்தல் முடிந்து வாக்கு எண்ணிக்கை முடிகிற
அதே நிமிடத்தில், அது நிதியமைச்சரின் நெஞ்சைப் பிளக்கும் தலைவலியாக உருமாறிவிடும்.
நமது முன்னோர்கள் ஒன்றும் சளைத்தவர்கள்
அல்லர். சங்க காலத்தில் "தேறல்", "கள்", "வடிகட்டப்படாத தூய்மையான
பானங்கள்" எனப் பல பெயர்களில் அருந்தியிருக்கிறார்கள்.
புறநானூற்றுப் புலவர்கள் அரசனிடம்
சென்று "மன்னா, உன் வீரம் வாழ்க, எனக்குச் சிறிது கள் தருக" என்று பாடல்
இயற்றி வாங்கி அருந்திய வரலாறுகள் உண்டு. ஆனால், அப்போதெல்லாம் அதை வைத்து வருவாய்
பற்றாக்குறையைச் சரிசெய்யும் "பொருளாதாரப் புத்திசாலித்தனம்" எந்த மன்னனுக்கும்
தோன்றவில்லை. பாவம், அவர்களுக்கு நவீன நிதி மேலாண்மை தெரியவில்லை!
அதன் பிறகு வந்தார்கள் வெள்ளையர்கள்.
1878 இல் ஆங்கிலேய அரசு அபகாரி சட்டம் கொண்டுவந்து, "நீங்களாகக் காய்ச்சி அருந்தினால்
அது சட்டப்படி தவறு, நாங்களே காய்ச்சி விற்றால் அது வரி!" என்ற உலக மகா தத்துவத்தை
அறிமுகப்படுத்தினார்கள்.
சுதேசி இயக்க காலத்தில் காந்தியடிகள்
கள்ளுக்கடை மறியல் செய்தபோது, "ஐயோ, இந்த மதுவை ஒழித்தால் அரசுக்கு வருமானம் போய்விடுமே"
என்று லார்ட் இர்வின் அழுதாரோ இல்லையோ, இன்றைய நவீன அரசுகள் தினமும் அழுதுகொண்டுதான்
இருக்கின்றன.
"ஆட்சிக்கு வந்தால் முதல்
கையெழுத்து மதுவிலக்குதான்!" என இந்த வாக்கியத்தைக் கேட்காத தமிழ்நாட்டின் செவிகளே
இருக்க முடியாது. ஆனால், வெற்றி பெற்ற பிறகு என்ன நடக்கும்?
"பள்ளிக்கு அருகில் இருக்கும்
1000 கடைகளை மூடிவிட்டோம்!" என்பார்கள்.
உடனே நாமும் நெகிழ்ந்துபோய்,
"ஆஹா! அருமை!" என்போம். அதன் பிறகுதான் தெரியவரும், அந்த 1000 கடைகளில் அருந்தியவர்கள்
அப்படியே பக்கத்துத் தெருவில் இருக்கும் 1001 ஆவது கடைக்கு நடையாக நடந்து சென்றுவிட்டார்கள்
என்று!
2003 இல் லாட்டரியை ஒரே அடியாகத்
தடை செய்தது போல, மதுவையும் ஒரே அடியாகத் தூக்கி எறியலாமே என்றால், உடனே "அடடே!
கள்ளச்சாராயம் வந்துவிடுமே! நாங்கள் மக்களைக் காப்பாற்றத்தான் கடை நடத்துகிறோம்!"
என்று மக்கள் நலன் மீது திடீர் பாசம் பொங்கி வழியும்.
வாகனம் ஓட்டினால் விபத்து நடக்கும்
என்பதற்காக வாகனத்தையா தடை செய்கிறோம்? என்ன ஓர் அற்புதமான தர்க்கம்! அப்படியென்றால்
அரச நிர்வாகமே விபத்து செய்து பழகிக்கொள்ளுங்கள் என்று வாகனம் வாங்கித் தருவது போன்றது
அல்லவா இந்த நியாயம்?
அரச நிர்வாகம் என்ன யோசிக்கிறது
என்றால், உரிமைத்தொகை வேண்டுமா? – அருந்துங்கள்! இலவச எரிவாயு உருளை வேண்டுமா? – இன்னும்
நன்றாக அருந்துங்கள்! இலவசப் பேருந்து பயணமா? – இன்னும் கூடுதலாக இரண்டு கோப்பை அருந்துங்கள்!
ஒரு மனிதன் தன் சிறுநீரகத்தை
விற்றுவிட்டு, அந்தப் பணத்தில் தங்கச் சங்கிலி வாங்கி அணிந்துகொண்டு அழகு பார்ப்பதற்குப்
பெயர் வளர்ச்சி என்றால், இந்த நிதிக்கொள்கையும் மிகச்சிறந்த வளர்ச்சிதான்.
“மது அருந்துதல் உடல் நலத்திற்குக்
கேடு” என்ற எச்சரிக்கையைக் பாட்டிலில் மட்டும் எழுதாமல், “மது வருமானத்தில் நிர்வாகம்
நடத்துவது நிர்வாக நலத்திற்குக் கேடு” என்பதை மக்கள் மன்றங்களின் வாசலிலும் எழுதி வைத்தால்
நன்றாக இருக்கும்!
*****
