ஓரிகாமி பண்ண வைக்கும் டிரை போல்ட் போன்கள்!

ஓரிகாமி பண்ண வைக்கும் டிரை போல்ட் போன்கள்!

மனிதர்களுக்கு மடிப்பதில் அலாதிப் பிரியம். காலையில் எழுந்ததும் போர்வையை மடிப்பதில் ஆரம்பிக்கும் இந்த விசயம், இடையிடையே எதையெதையோ மடித்து, அன்றைய இரவில் மறுநாளுக்கான ஆடைகளை மடித்து வைப்பது வரை நீளும்.

இந்த மடிப்பு விசயத்தைக் கொஞ்சம் கலை உணர்வோடு காகிதத்தில் செய்தால் அதுதான் ஓரிகாமி. அதையே ஸ்மார்ட்போனில் செய்தால் அது டிஜிட்டல் ஓரிகாமி. அதெப்படி, ஸ்மார்ட்போனை அப்படியெல்லாம் மடிக்க முடியுமா என்று கேட்டால், நீங்கள் டிஜிட்டல் உலகில் இன்னும் அப்டேட் ஆகாமல் இருப்பதாக அர்த்தம்.

சாம்சங் மூன்றாக மடிக்கும் ஸ்மார்ட்போனைக் கொண்டு வந்து விட்டது. விரைவில் அது உங்கள் கைகளுக்கு வந்து விடும். இனி உங்கள் போனை நீங்கள் கர்ச்சீப்பை மடித்து வைத்துக் கொள்வது போல மடித்து வைத்துக் கொள்ளலாம். ஸோ, உங்களுக்கான டிஜிட்டல் கர்ச்சீப் ரெடி.

சாம்சங்கின் அந்த டிரை போல்ட் போன் இருக்கிறதே, அதன் ஒரு மடிப்பை விரித்தால் அது ஸ்மார்ட் போன். இரண்டாவது மடிப்பை விரித்தால் டேப்லெட். மூன்றாவது மடிப்பை விரித்தால் மினி டிவி. அட்டகாசம்தான் போங்கள். இதில் ஆச்சரியம் என்னவென்றால், நீங்கள் மடிப்பைப் பிரிப்பதால் திரையில் மடிப்பு விழும் கோடுகள் எல்லாம் கண்ணுக்குத் தெரியாது.

சாம்சங் இவ்வளவு தூரம் போய் விட்டால், ஆப்பிள் சும்மா ஆப்பிளையா கடித்துக் கொண்டிருக்கும்? ஆப்பிள் ரஜினி ரகம். லேட்டாக வந்தாலும் செம லேட்டஸ்ட்டாக வரும்.

ஆப்பிளின் போன் பார்ப்பதற்குப் பவுடர் டப்பா போல இருக்கிறது. மடிப்பை மூடும் போதும் வரும் கிளிக் சத்தம் ஓர் ஆனந்த யாழை மீட்டுகிறது. அதற்காகவே அதை வாங்குவதற்கு ஒரு கூட்டம் அலைமோதும். நாமெல்லாம், அதை யாராவது வாங்கட்டும், அதை எட்ட நின்று கேட்டுக் கொள்வோம் ரகம்தான்.

இவ்வளவு அற்புதங்கள் இருந்தால் விலை? அதில் பாதி விலைக்கு மடிக்க இயலாத அட்வான்ஸ்ட் ஸ்மார்ட்போனை வாங்கி விடலாம்.

அப்புறம் கீழே விழுந்தால் அந்தப் போன் துடிக்கிறதோ இல்லையோ, உங்கள் இதயம் தாறுமாறாகத் துடிக்கத் தொடங்கி விடும்.

குழந்தைகள் இருந்தால் அதை அப்படி இப்படி என்று மடித்துப் பிரித்து உங்கள் கையில் கைக்கு ஒன்றாகவோ அல்லது மொத்தத்தில் மூன்றாகவோ கொடுத்து விடும் சாத்தியங்களும் இருக்கின்றன.

அன்று டெலிபோனில் ஆரம்பித்தோம். பேஜரிலிருந்து செல்போனை நோக்கி நகர்ந்து இப்போது அதை மடித்துப் பேப்பராக்கும் அளவுக்கு வந்து விட்டோம்.

மனித மூளையும் இந்த போன்களைப் போலத்தான். நிறைய மடிப்புகள் இருந்தால் தான் புத்திசாலித்தனம். இந்தப் போன் மடிப்புகள் என்பது ஒரு டிஜிட்டல் ஜாலம்தான். நமக்கு போனை மடிக்க முடிந்தால் என்ன? மடிக்க முடியாவிட்டால் என்ன? பல் இருக்கிறவன் பக்கோடா தின்னட்டும் என்பது போல, காசு இருக்கிறவன் கரியாக்கிக் கொள்ளட்டும். டிரை போல்ட்டை டிரை செய்வது உங்கள் இஷ்டம்.

யாருக்காவது அதை வாங்கும் யோசனை இருந்தால், வாங்கிய பின் இதை முதலில் விகடபாரதி பிளாக்கில்தான் படித்தேன் என்று ஒரு ஸ்டேட்டஸ் மட்டும் போடுங்கள். அதனால், இன்னும் நான்கு பேர் நம் பிளாக்கை வந்து படித்தால் அந்தப் போனை வாங்கியதை விட எனக்கு குஷியாகத்தானே இருக்கும். உலகத்தில் தலைசிறந்த தர்மம் எதுவென்றால் மற்றவர்களைக் குஷிபடுத்தி மகிழ்வதுதானே!

*****

கேள்வி இயந்திரங்களும் வதைபடும் காதுகளும்!

பேசும் மெஷின்கள்!

ஒரு சிலர் கேட்கும் கேள்விகளுக்கும், நடக்கும் விஷயங்களுக்கும் சம்பந்தமே இருக்காது. லாஜிக் பார்க்கத் தெரிந்தவர்களுக்கு இது ஒரு விசித்திரமான இம்சை. ஆனால் அந்த ஒரு சிலரைப் பொறுத்தவரை அது ஒரு சர்வைவல் டெக்னிக். ஒரு பொருத்தமில்லாத சூழலில் தன்னைப் பொருத்திக் கொள்ள அவர்கள் கண்டுபிடித்திருக்கும் ஆயுதம் இந்தக் கேள்வி மற்றும் அந்த கொழகொழ பேச்சு.

இதில் என்ன சிக்கல் என்றால், அவர்கள் அப்படிக் கேள்வி கேட்கும்போது சுற்றியிருப்பவர்களின் நிம்மதி அவுட் ஆகி விடும். சந்தோசம் குட்பை சொல்லி விட்டு டாட்டா காட்டி விடும். இதுதான் பிரச்னை.

சமீப காலமாக எனக்கு சில விஷயங்கள் ஸ்படிகம் போலத் தெளிவாகத் தெரிகின்றன. பொதுவாக அவர்களுக்குப் பேசுவது என்றால் ரொம்பப் பிடிக்கும். பேசி முடித்த அடுத்த நிமிடம், அவர்கள் ஜென் அல்லது தியான நிலைக்குப் போய்விடுவார்கள். அதைக் கேட்டவர்கள் நரகத்தின் வாசற்படியை ரீச் ஆகி விடுவார்கள்.

அவர்களுக்குத் தேவை ஒரு ஸ்பீக்கர் அல்ல, ஒரு ரிசீவர். அதாவது, காது கொடுத்துக் கேட்க ஒரு ஆள். அவ்வளவுதான். நீங்கள் அதைச் செய்து தர வேண்டும் என்கிற கட்டாயம் கூடக் கிடையாது. ஜஸ்ட், ம்... அப்புறம்… என்று கேட்டுக் கொண்டிருந்தால் போதும். ஆனால் அதுதான் கொடுமையும் சித்தரவதையும். அதற்குப் பதில் சித்திரகுப்தன் ஏட்டில் இடம் பெற்று எண்ணெய் கொப்பரையில் வேகலாம் என்பது போல இருக்கும். ரொம்ப கொடுமையான டாஸ்க்தான்.

உண்மையில் இது பெண்களுக்கு மட்டும் அல்ல, ஆண்களுக்கும் பொருந்தும். அந்த ஒரு சிலரில் இருபாலரும் இருக்கிறார்கள். மனித மனங்கள் எல்லாமே ஒரு ஒன் வே டிராஃபிக் விரும்பிகள். தாங்கள் சொல்வதை இடையூறு இல்லாமல் யாராவது கேட்க வேண்டும் என்று ஆசைப்படுகிறார்கள்.

அங்கேதான் சிக்கல் ஆரம்பிக்கிறது.

ஒவ்வொரு மனமும் ஒரு தனி ஐலேண்ட். ஒரு மனதின் நியாயம், இன்னொரு மனதின் பகுத்தறிவுக்கு அபத்தமாகத் தெரியும். நான் சொல்றது சரிதானே என்று அவர்கள் கேட்கும்போது, உங்கள் லாஜிக் மூளை இல்லை என்று சொல்லத் துடிக்கும். அங்கேதான் முரண்பாடு பிறக்கிறது. இப்படித்தான் மனிதர்கள் பேசிப் பேசியே தங்களை மற்றவர்களுக்குப் பிடிக்காதவர்களாக மாற்றிக் கொள்கிறார்கள்.

இதற்கு ஒரே ஒரு தீர்வுதான் இருக்கிறது.

அவர்கள் நினைப்பதையும், பேசுவதையும் கொட்டித் தீர்க்க மனிதர்கள் ஒன்றும் குப்பைத் தொட்டிகள் அல்ல. மனிதர்களை விட ஒரு சிறந்த ஊடகம் இருக்கிறது. அது எழுத்து.

காகிதத்திடம் நீங்கள் என்ன சொன்னாலும் அது எதிர்கேள்வி கேட்காது. அவர்களின் அபத்தங்களை அது ரசிக்கும். எழுத்தில் கிடைக்கும் அந்த ஆத்மார்த்தமான ஆறுதலும், அங்கீகாரமும் வேறு எதிலும் கிடைக்காது.

பேசிக் கசப்பதை விட, எழுதி ஆசுவாசப்படுவது புத்திசாலித்தனம். அந்த ஒரு சிலர் இதைச் செய்யலாம். அவர்கள் எழுதுவதுக்கு அலுப்புப்படுபவர்களாக இருந்தால், மனிதர்களைப் பலி கொடுப்பது தவிர்க்க முடியாது. செத்தான்டா சேகர் மொமென்டுக்கு யாராவது ஆளாகிச் சிக்கிச் சின்னாபின்னமாகத்தான் வேண்டும்.

இருந்தாலும் இந்தக் காலத்தில் பிரச்சனை இல்லை. எதைச் சொன்னாலும் கேட்டுக் கொள்ள அலெக்ஸாக்கள் வந்து விட்டன. கொட்டித் தீர்ப்பவர்கள் அதனிடம் கொட்டித் தீர்க்கலாம். என்றாலும் அலெக்ஸாக்கள் வெடித்து விடாமல் இருக்க வேண்டும். தென்கொரியா என்று நினைக்கிறேன், அங்கே இந்த மனிதர்கள் படுத்திய பாட்டில் ரோபோட் தற்கொலை செய்து கொண்டதாக ஒரு செய்தி வந்தது. அப்படி நேர்ந்து விடக் கூடாது! சாமியே சரணம்!

*****

ஐந்து கிரகங்களின் ஒரு செல்பி மொமென்ட்!

கோள்களின் க்யூ வரிசை!

அதிகாலையில் எழுந்து எப்போதாவது வானத்தைப் பார்த்திருக்கிறீர்களா? அதிகாலையில் எழும் பழக்கமே இல்லை என்றால் இந்த அதிசயத்தைப் பார்ப்பது கஷ்டம். அதற்காகவே அதிகாலை எழுந்திருங்கள்.

இதுதான் 2026 இன் மிகப்பெரிய காஸ்மிக் ஷோ. இந்த பிப்ரவரி மாதத்தில் ஐந்து கோள்கள், அவையாகப்பட்டன புதன், வெள்ளி, செவ்வாய், வியாழன், சனி ஆகிய எல்லாம் ஒன்றாகச் சேர்ந்து க்யூவில் நிற்கின்றன. இதை பிளானட்டரி அலைன்மென்ட் என்கிறார்கள் வானியிலாளர்கள்.

உடனே, இதனால் ஆர்டிக் பனி உருகி, ஆண்டிப்பட்டியில் வெள்ளம் வருமா என்றோ, ராகு, கேது இரண்டும் சேர்ந்து தேர்தலில் நிற்குமா என்றோ, மகளிர் உரிமைத் தொகை பத்தாயிரத்தைத் தாண்டி விடுமா என்றோ கேட்காதீர்கள். அப்படியெல்லாம் எதுவும் நடக்காது.

சயின்டிபிக்கா இதில் ஆபத்து எதுவும் இல்லை. ஜோதிடர்கள் எதாவது சொல்வதற்கு நான் பொறுப்பில்லை. இது ஒரு ஜியாமெட்ரி பெர்ஸ்பெக்டிவ். அவ்வளவுதான். சூரியனை சுற்றி வரும் மேற்படி கோள்களை நாம் இருக்கும் பூமியில் இருந்து பார்க்கும் போது ஒரு நேர்க்கோட்டில் இருப்பது போன்ற ஒரு தோற்றம் உருவாகிறது.

அறிவியல் ரீதியாகப் பார்த்தால் இதில் ஒரு சுவாரஸ்யம் இருக்கிறது. இந்த கோள்கள் ஒவ்வொன்றும் ஒவ்வொரு வேகத்தில் பயணிப்பவை.

இந்த புதன் இருக்கிறதே, இது உசைன் போல்ட் மாதிரி 88 நாட்களிலேயே சூரியனை ஒரு ரவுண்ட் அடித்து விடும். வியாழன் இருக்கிறதே, அது கவர்ன்மென்ட் பைல் மாதிரி சூரியனை ஒரு ரவுண்ட் அடிக்கு ஒரு மாமாங்கம் ஆகி விடும். இவை இரண்டும், மற்ற நண்பர்களுடன் ஒரே நேர்கோட்டில் சந்திப்பது என்பது அபூர்வமான விஷயம். கிட்டத்தட்ட ஒரு ஃபேமிலி கெட் டுகெதர் மாதிரி.

இதைப் பார்ப்பதற்கு டெலஸ்கோப் இத்தியாதிகள் எதுவும் வேண்டாம். அதிகாலை, சுபவேளை, கீழ்வானத்தைப் பார்த்தால் பளிச்சென்று புள்ளிகளாக இந்தக் கோள்களின் பெரேடைப் பார்க்கலாம். அதுவும் வெறுங்கண்ணால் பார்க்கலாம். நட்சத்திரங்களைத் தாண்டி இவை ஜொலிக்கும். ஏனென்றால் நட்சத்திரங்கள் மின்னும். கோள்கள் எவ்வளவு மப்பு என்றாலும் ஸ்டெடியாக நின்று ஜொலிக்கும்.

கிரகச்சாரங்களைப் பற்றிச் சொல்லும் போது, நேரம் முக்கியமில்லையா? அதுவும் நல்ல நேரம், கெட்ட நேரம், ராகு காலம், எம கண்டம் போல நேரத் துல்லியம் வேண்டுமல்லவா! ஸோ, அதிகாலை 5.15 டூ 6.00 மணி பெஸ்ட் டைம். அதாவது முற்பகல்.

நேரக் கணக்கைச் சொல்லி விட்டு, நாள் கணக்கை விட்டு விட முடியுமா? நேற்றிலிருந்தே இந்த கோள்களின் பெரேட் தெரிய ஆரம்பித்து விட்டது. இருந்தாலும் நாளையும் நாளை மறுதினமும் ரொம்ப ஸ்பெஷலாகவே தெரியும். அதனால்தான் இன்று மாலையே இந்தப் பதிவைப் போடுகிறேன்.

அப்புறம் திசை. கிழக்கு மற்றும் தென்கிழக்கு உத்தமம். வானம் கொஞ்சம் மேகமூட்டம் இல்லாமல் இருந்தால் சௌகரியம்.

இடம் என்றால் உங்கள் வீட்டு மொட்டை மாடி ரொம்பவே பெஸ்ட்.

அதில் ஒரு விஷேசம் பாருங்கள். இந்த வெள்ளி அப்படியே வைரக்கல் மாதிரி ஜொலிக்கும். அதற்கு அடுத்தப்படியாக வியாழன் ஜொலிக்கும். இருப்பதிலேயே பெரிய கோள் என்றாலும் ஜொலிப்பில் வியாழன் வெள்ளிக்கு அடுத்ததப்படிதான். என்ன செய்வது பிரபஞ்சம் அப்படித்தான் டிசைன் பண்ணி வைத்திருக்கிறது. செவ்வாய் குங்குமப் பொட்டு போலவும், சனி மஞ்சள் கலந்த வெள்ளையில் டிராபிக் சிக்னலைப் போல இருக்கும். புதன் அடிவானத்தில் இருக்கும்.

இதற்கு மேலும் துல்லியம் வேண்டுமென்றால், ஸ்கைவியூ, ஸ்டெல்லாரியம் போன்ற ஆப்கள் இருக்கின்றன. அவற்றை உங்கள் மொபைலில் டௌன்லோடுங்கள். திசையைத் துல்லியமாகச் சொல்லி விடும்.

மிக முக்கியமான விசயம் என்னவென்றால், எல்லாவற்றையும் சூரியன் வருவதற்கு முன்னே பார்த்து விட வேண்டும். சூரியன் வந்து விட்டால் எல்லாம் அப்ஸ்கான்ட்தான். பார்ப்பது கஷ்டம். மறுநாள் அதிகாலை வரை நீங்கள் காத்திருக்க வேண்டும். ஆம் பிப்ரவரி 15 வரை இந்த வானியியல் ஆபர் உங்களுக்குக் காத்திருக்கிறது.

அப்புறம் இந்தக் கோள்கள் எல்லாம் இப்படி வரிசையாகக் கியூவில் நிற்கிறதே, மனிதன் மட்டும் ஏன் அப்படி இல்லை என்றால், அது கோள்களின் கிரகச்சாரம், இது மனிதர்களின் கிரகச்சாரம். அது கிடக்கட்டும், நீங்கள் நாளை அதிகாலை எழுந்து ஒரு வியூ பார்த்து விட்டு, அப்படியே வாட்ஸ் ஆப்பில் ஸ்டேட்டஸ் வைத்து விடுங்கள். இந்த உலகம் உங்களைப் பார்த்து அசரட்டும், சயின்ஸில் நீங்கள் இவ்வளவு கில்லியாக இருக்கிறீர்களே என்று! அப்படியே இதை நான்கு பேருக்கு ஷேர் பண்ணுங்கள். புண்ணியமாகப் போகட்டும், அவர்களும் அதைப் பார்த்துப் பரவசமடையட்டும்!

*****

நீதிமான்கள் எனும் வில்லன்கள்!

நீதிமான்கள் எனும் வில்லன்கள்!

காலை நேரம். நிறையச் செய்யலாம், சாதிக்கலாம் என்று தோன்றுகிறது. எல்லாம் ஒரு நப்பாசைதான். இது காலை நேரத்துக்கே உள்ள ஸ்பெஷல். ஒரு காப்பி குடித்தால், உலகையேப் புரட்டி விட முடியும் என்று தோன்றுகின்ற பெப்பி டைப் ஆசை.

பொதுவாக மனதுக்குள் ஒரு தேவையற்ற ஸ்ட்ரெஸ். அது எவ்வளவு பெரிய ஸ்ட்ரெஸ்ஸாக இருந்தாலும் அதைக் காலை பொழுது அழித்து விடுகிறது. அந்த உற்சாகம் வடியத் தொடங்கும் போது, அது மெல்ல மெல்ல தலைதூக்கி இரவுக்குள் உச்சம் தொட்டு விடும். காலை அரும்பி பகல்லெல்லாம் போதாகி மாலை மலரும் இந்நோய் – என்பாரே வள்ளுவர். அது அதுக்கும் பொருந்தும், இதுக்கும் பொருந்தும்.

இந்த ஸ்ட்ரெஸ்க்குப் பின்னால் இருக்கும் அந்த உண்மை தெரிஞ்சாகணும் சாமியை இன்று சிதறு தேங்காயாக்கினால்தான் சரிபட்டு வரும்.

செய்வது எதுவாக இருந்தாலும் அது சரியாக இருக்க வேண்டும், பெர்ஃபெக்ஷனாக இருக்க வேண்டும் என்ற பிடிவாதம் எனக்கு உண்டு. இப்போது அதையெல்லாம் தளர்த்திக் கொள்ள பழகிக் கொண்டு விட்டேன். வாஷிங் மெஷின் டெக்னாலஜி போல  எப்படி வருகிறதோ அப்படியே வரட்டும். அலட்டிக்கொள்வதில்லை. மெனக்கெடல்கள் போரடிக்கின்றன. எல்லாவற்றிலும் ஓர் இம்பெர்பெக்ட்டை பெர்பெக்டாகப் பேணுகிறேன். எப்படி லட்சியமாக இருந்து அலட்சியமாக இருப்பதைப் பிராக்டிஸ் பண்ணி அதில் வெற்றியும் பெற்று விட்டேன்.

நான் இப்படி என்றால், நான் சந்திக்கும் ஒவ்வொரு மனிதனும் ஒரு விசித்திரமான டிசைன். நான் எதையோ தப்பு பண்ணுவதாக நினைத்துக்கொண்டு, எனக்குப் பாடம் எடுக்கக் கிளம்பிவிடுகிறார்கள். அவர்களுக்குத் தெரிந்ததெல்லாம் நீதி போதிப்பதுதான். ஆனால், அவர்கள் தப்பு செய்திருக்கலாம் என்பதை மட்டும் ஒப்புக்கொள்ள மாட்டார்கள்.

உண்மையில், இங்கே யாருக்கும் யாரும் அட்வைஸ் பண்ணத் தேவையில்லை. ஒவ்வொருவனுக்குள்ளும் ஒரு ஜட்ஜ் இருக்கிறான். அந்த நீதி அவனுக்கானதல்ல, மற்றவனுக்கானது என்பதுதான் இதில் இருக்கும் ஒரே ட்விஸ்ட்.

பொதுவாக இந்த மனிதர்களுக்குப் பணத்தின் மேல் ஒரு தீராத தாகம். ஆசை மட்டும் இருந்தால் போதாது, அதைச் சம்பாதிக்க புத்தி வேண்டும். பொதுவாக இந்தப் பண விசயத்தில் பலருக்கும் ஆசை 1000 வாட்ஸ், ஆனால் அறிவு மட்டும் இன்னும் டியூப்லைட்.

அவர்கள் ஏன் சம்பாதிக்கவில்லை என்று நான் கேட்டதில்லை. அதுபோல அவர்களும் என்னை ஏன் இவ்வளவு சம்பாதிக்கவில்லை, அவ்வளவு சம்பாதிக்கவில்லை என்று கேட்காமல் இருப்பதுதானே தர்மம். தர்மம் எங்கே இங்கே வேலை செய்கிறது?

ஏன் ப்ளாட் வாங்கிப் போடவில்லை? இன்னும் இவ்வளவு நகை சேர்க்காமல் இருக்கிறாய்? அந்தப் பிளான், இந்தப் பிளான் என்று ஏகப்பட்ட ப்ளான்களைச் சொல்லி அதில் ஏன் இன்வெஸ்ட் செய்யாமல் இருக்கிறாய்? என்று ஏகப்பட்ட விசாரணைகள்.

இந்த விசாரணைகளில் மனம் பல நேரங்களில் வறண்டு போய் விடுகிறது. எங்கேயாவது ஓடி விடலாமா என்று தோன்றி விடுகிறது. அப்படிப் பல நேரங்களில் புத்தகங்களோடு ஓடியிருக்கிறேன்.

அதைப் படித்து முடித்ததும் ஆசுவாசமாக வீடு திரும்பி விடுவேன். அதன் பிறகு போங்கடா நீங்களும் உங்கள் விசாரணைகளும் என்று ஒரு மனசு தோன்றும் பாருங்கள். அது ஒரு பத்து பதினைந்து நாட்களுக்கு நீடிக்கும். அதன் பிறகு என்ன என்கிறீர்களா? மீண்டும் புத்தகத்தோடு ஓட்டம் பிடிப்பதுதான் நடக்கும். இப்படி ஒரு லூப்பில் வாழ்ந்து கொண்டிருக்கிறேன்.

எல்லாருக்கும் இப்படி ஒரு லூப் இருக்கத்தான் செய்கிறது. இந்த விசயத்தில் மட்டும் பழகப் பழக பால் புளிக்காது, ஈயம் பித்தளையைப் போலப் பல்லை இளிக்காது.

ஊரில் இருப்பவர்கள் இதைப் பார்த்துப் பார்த்து அலுத்துப் போய் விட்டார்கள். அவனுக்கு இதே வேலையாப் போச்சு என்கிறார்கள். கிரகச்சாரம் என்கிறார் தெக்குடு தாத்தா.

*****

லெட் ஸ்டார்ட் டிஜிட்டல் துறவறம்!

லெட் ஸ்டார்ட் டிஜிட்டல் துறவறம்!

எத்தனை காலம்தான் சோசியல் மீடியா டோபமைனிலே வாழ்வீர்கள்? பேச மட்டும் வந்த செல்போனோடு பலர் குழந்தை பெற்று, குடித்தனம் நடத்திக் கொண்டிருக்கிறார்கள்.

நாகரிகம் ஒரு முழு வட்டம் அடித்துவிட்டது. 2000ஆவது ஆண்டுகளின் ஆரம்பத்தில் நோக்கியா 1100 வைத்திருந்தவனை ஏளனமாகப் பார்த்தோம். அப்போது என்னிடமும் அந்தப் போன்தான் இருந்தது. அன்று அது கெத்து. இப்போது அது வெத்து. ஆனால், இப்போது அதே போனைத் தேடி ஐரோப்பியர்கள் அலைகிறார்கள். இதற்குப் பெயர் நோ போன் புரட்சி. நோ போன் என்று சொல்லி விட்டு அப்புறமென்ன 1100 என்றால்,  ஸ்மார்ட்போனைத் தூக்கி எறிந்துவிட்டு, வெறும் ஹலோ சொல்ல மட்டும் பயன்படும் பழைய போனுக்குத் திரும்புவதுதான் இந்த டம்ப் போன் மேட்டர்.

உங்களுக்குத் தெரியுமோ, தெரியாதோ? இன்ஸ்டாகிராம் ரீல்ஸையும், ஃபேஸ்புக் நோட்டிபிகேஷனையும் ஸ்க்ரோல் செய்வது ஒரு போதை என்று கண்டுபிடித்திருக்கிறார்கள். ஒரு சின்ன லைக் விழுந்தால் மூளையில் சுரக்கும் டோபமைன், ஒரு சூதாட்டக்காரனின் சூது மனநிலைக்கும் கஞ்சா அடிப்பவனின் போதை மனநிலைக்கும் இணையானது. ஐரோப்பியர்கள் இதிலிருந்து டீடாக்ஸ் செய்ய விரும்புகிறார்கள்.

இங்கே நாம் பஸ் ஸ்டாண்டில் இருந்து பெட்ரூம் வரை குனிந்தே கிடக்கிறோம். தமிழன் என்று சொல்லடா, தலை நிமிர்ந்து நில்லடா என்றால், கழுத்துச் சுளுக்கி விட்டது என்கிறோம். நிமிர்ந்து பார்க்கவோ, சக மனிதனைப் பார்த்துப் புன்னகைக்கவோ இனி முடியாது. எந்நேரமும் ஸ்மார்ட்போனையே பார்த்துக் கொண்டிருந்தால் அதெல்லாம் எப்படி முடியும்? நம் முழு வாழ்க்கையையுமே போனில்தான் வைத்திருக்கிறோம் என்கிறோம். இதைப் படிக்கும் போது வாட் நான்சென்ஸாகத் தெரியலாம். வாழ்க்கையை அப்படித்தானே வைத்திருக்கிறோம்.

ஆக இதிலிருந்து ஒரு மாற்றம் தேவை என்பது நமக்கே தெரிகிறது. ஐரோப்பியர்கள் இந்த விசயத்தில் கொஞ்சம் முந்திக் கொண்டார்கள். அவர்கள் டம்ப் போனுக்கு மாறிக் கொண்டிருக்கிறார்கள்.

அதென்ன டம்ப் போன் என்றால், இதில் வாட்ஸ்அப் இருக்காது. ரீல்ஸ் கிடையாது. முக்கியமாக நண்பன் என்ன சாப்பிட்டான், அக்கா என்ன கோலம் போட்டாள் என்ற அப்டேட் வராது. சார்ஜ் போட்டால் ஒரு வாரம் வரும். இதில் நீங்கள் செய்யக்கூடிய ஒரே புரட்சிகரமான விஷயம் பேசுவது! 1100 என்றால் அப்படித்தானே?

நாம் போனை உபயோகப்படுத்துகிறோமா அல்லது போன் நம்மை உபயோகப்படுத்துகிறதா என்கிற சந்தேகம் எனக்கு எப்போதுமே உண்டு. நம் அந்தரங்கத்தையும், நேரத்தையும் ஒரு சிலிக்கான் சிப்பிடம் அடகு வைத்துவிட்டு, ஸ்மார்ட் ஆக இருப்பதாக நினைத்துக் கொள்கிறோம்.

ஐரோப்பாவில் தொடங்கியிருக்கும் இந்த கலாச்சாரம் இந்தியாவிற்கு வருவதற்கு முன்பே, ஏன் ஐரோப்பியர்கள் இதைக் கண்டுபிடிப்பதற்கு முன்பே, இதை நான் கடைபிடிக்க ஆரம்பித்து விட்டேன். என் கையில் பல நேரங்களில் போனே இருப்பதில்லை. பலருக்கு அது இன்னொரு கை அல்லது ஆறாவது விரல். அது ஓர் உடல் உறுப்பாக மாறாமல் இருப்பதையே நான் விரும்புகிறேன்.

எங்கள் வீட்டில் நோக்கியா போனும் இருக்கிறது, சாம்சங் போனும் இருக்கிறது. ஆனாலும் எனக்குப் பிடித்தது லேண்ட் லைன் போன்தான். அதை இப்போது தர மாட்டேன்கிறார்கள். அதை வெளியே எடுத்துச் செல்ல முடியாது பாருங்கள்.

கடைசியாக ஒரு பஞ்சோடு இதை முடித்துக் கொள்வோம்.

உன் ஸ்மார்ட்போன் சுவிட்ச் ஆஃப் ஆகும்போது உனக்கு எரிச்சல் வந்தால், நீ போனுக்கு அடிமை. மாறாக உனக்கு நிம்மதி கிடைத்தால், அந்தப் போன் உனக்கு அடிமை.

யாருக்கு யார் அடிமை?

கேள்வியை நீங்களே கேட்டுக் கொள்ளுங்கள். பதிலையும் நீங்களே வைத்துக் கொள்ளுங்கள்.

*****

மண்டைக்குள் ஒரு மிக்ஸி!

மண்டைக்குள் ஒரு மிக்ஸி!

மனதை மாற்ற வேண்டும் என முயற்சி பண்ண வேண்டாம். நீ என்ன மாற்றுவது? நானே மாறிக் கொள்வேன் என்று டிசைன் டிசைனாக மாறிக் கொண்டிருக்கும். அது ஒரு பச்சோந்தி. அது பாட்டுக்கு கலர் மாற்றிக் கொண்டே இருக்கும்.

முக்கியமான குறிப்பு இதுதான். இன்புட் நிறைய எடுக்க வேண்டும். நாம் என்ன செய்கிறோம் என்றால், எதையும் முழுமையாக உள்வாங்காமலேயே அவுட்புட் கொடுக்க அவசரப்படுறோம். இதுதான் எப்போதும் நடக்கும் தவறு. நன்றாக கவனியுங்கள். உற்றுநோக்குங்கள். உள்ளே விஷயம் ஊற ஊற, என்ன பேச வேண்டும், என்ன செய்ய வேண்டும் என்று மண்டைக்குள் தானாகவே ஒரு ஐடியா முளைக்கும். அதுவரைக்கும் வெயிட் ப்ளீஸ். இல்லையென்றால் பச்சோந்தி மனதோடு மாரடிக்க வேண்டியதாக இருக்கும்.

அவசரப்பட்டு எடுக்கின்ற முடிவு, தவறாகப் போகும் சினிமா கிளைமாக்ஸ் மாதிரி ஆகி விடும். எதையும் ஒரு தாளில் எழுதிப் பாருங்கள். Paper work is must. யாராவது பதில் கேட்டால், உடனே குதிக்காதீர்கள். தெரிந்த விஷயங்களுக்கு ஓகே. ஆனால், புதிய விஷயத்துக்கு அவசரப்படக் கூடாது. தெரிந்த மாதிரி எதையாவது உளறி வைக்கக் கூடாது. குறைந்தபட்சம் யோசித்துச் சொல்கிறேன் என்று சொல்ல வேண்டும், இல்லையென்றால் தெரிந்தவர்களிடம் கேட்டுச் சொல்கிறேன் என்றாவது சொல்ல வேண்டும். யாரையும் உங்களை அவசரப்படுத்த விடாதீர்கள். அந்த அவசரம்தான் எல்லா தவறுகளுக்கும் ஆரம்பப்புள்ளி.

அப்புறம் இந்த ஆசை. ஆசைப்பட்டு எதையும் செய்யாதீர்கள். இருப்பதை வைத்துக் கொண்டு திருப்தியாக இருந்தால் புது ஆசை வராது. உள்ளுக்குள் ஓர் ஓட்டை இருந்தால்தானே புதிதாக எதுவும் நுழையப் பார்க்கும்? ஓட்டையை அடைத்துவிட்டால் எதுவும் நுழையாது. ஓட்டையை அடைப்பதில் கவனமாக இருங்கள். ஏனென்றால் இந்த ஓட்டை நடுக்கடலில் பயணிக்கும் கப்பல் எனும் மனதுள் விழும் ஓட்டை.

மேலும், இந்த மனநாயைப் பற்றி மேலும் சொல்ல வேண்டும் என்றால், அது எவ்வளவோ சொல்ல நினைக்கிறது. அதிகாரம் எனும் எஜமான் இல்லாத போது நடந்த அநீதி, சாப்பாட்டுப் பிரச்சனை, அவமானம் எல்லாவற்றையும் சொல்லத் துடிக்கிறது. அது ஊளையிடும் வார்த்தைகள் புரியவில்லை என்றாலும் அதன் வலி புரியும். அதிகார எஜமானன் வந்ததும் வாலை ஆட்டும். அந்த எஜமான் நாற்காலியில் உட்கார்ந்ததும், அதுக்கு ஒரு கெத்து வந்து விடும். வெளியில் நிற்பவர்களைப் பார்த்து லொள்ளும். எஜமானன் பக்கத்தில் இருந்தால் நாய்க்கே அவ்வளவு திமிர் வரும் என்றால், அதிகாரம் வர வர இந்த மனநாய் பற்றி என்ன சொல்வது?

மனதைப் பற்றிப் பேசினால், பச்சோந்தியில் ஆரம்பித்து இப்படித்தான் நாயில் வந்து முடியும். அந்த நாய் கடித்தால் ரேபிஸ் என்றால், இந்த நாய் கடித்தால் டெட் பீஸ்தான்.

கடைசியாக ஒரு காட்சி. மனம் எப்படி வேலை செய்கிறது என்பதற்கு ஒரு சாம்பிள்.  தெருவில் வசூல் பண்ணுகிறார்கள். எல்லா வீட்டிலும் கேட்பவர்கள் அந்த ஒரு வீட்டை மட்டும் ஸ்கிப் பண்ணுகிறார்கள். ஏனென்றால், அந்த வீட்டில் பந்தல் போடப்பட்ருக்கிறது. சாவு விழுந்த வீட்டில் வசூல் பண்ணக் கூடாது என்ற மனிதாபிமானம் இருக்கிறது. அதே நேரத்தில் இன்னொரு வீட்டில் வசூல் பத்தாது என்று நாக்கைக் பிடுங்கிக் கொண்டு சாகும் அளவுக்குக் கேள்வி கேட்கிறார்கள். எரியும் வீட்டில் பிடுங்கும் வரைக்கும் ஆதாயம் என்ற சுயநலமும் இன்னும் இருக்கிறது. இதிலிருந்து நீங்கள் என்ன புரிந்து கொள்கிறீர்கள்?

மனம் ஒரு மிக்ஸி. எதைப் போட்டாலும் அரைக்கும். அதற்குத் தேங்காய் என்றோ மனித இதயம் என்றோ தெரியுமா என்ன? எதைப் போட்டாலும் அரைத்துத் தள்ளும்.

என்னைக் கேட்டால் இந்த உலகில் மிகவும் எச்சரிக்கையாக இருக்க வேண்டிய இயந்திரமும், மிருகமும் எது என்று கேட்டால், அது இந்த மனம்தான். உங்களுக்கு என்ன தோன்றுகிறது?

*****

அண்டார்டிகாவில் பூக்கும் பூக்கள்!

அண்டார்டிகாவில் பூக்கும் பூக்கள்!

தலைப்பைப் படிக்கும் போது கவிதை வரி போலத் தோன்றுகிறதா? நிச்சயமாக இல்லை. இது சாத்தனின் வரி. அழிவுக்கு ஆதரவாக காலநிலை போட்டிருக்கும் கையொப்பம்.

காலநிலை மாற்றத்தின் உச்சகட்டமாக, எப்போதும் பனியால் மூடப்பட்டிருக்கும் அண்டார்டிகாவில் இப்போது சில இடங்களில் பச்சை புற்களும், பூக்களும் பூக்கத் தொடங்கியுள்ளன.

பூக்கள் பார்க்க அழகாகத் தெரிந்தாலும், அண்டார்டிகாவில் பூத்திருக்கும் பூக்கள் பூமிக்கு வழங்கப்பட்டிருக்கும் மிகப்பெரிய வார்னிங் பெல்.  இதனால்  அங்குள்ள ஐஸ் கட்டிகள் உருகினால், இங்குள்ள மெரினா பீச் எங்கே போகும் என்று தெரியாது. பிறகு நாம் கடலைப் போட்டுக் கொண்டே எங்கே சுண்டல் வாங்கிச் சாப்பிடுவது என்பதும் நம் அறிவுக்குப் புரியாது. நம் முன் இருந்த கடலை அண்டார்டிகாவின் உருகிய பனி கடலைப் போட்டு சுண்டலாய்த் தின்று செரித்திருக்கும்.

அண்டார்டிகாவும் சகாராவைப் போன்றதே. சகாரா மணல் பாலைவனம் என்றால், அண்டார்டிகா பனிப் பாலைவனம். மைனஸ் டிகிரி குளிரில் பெங்குவின்கள் மட்டும் கோட் போட்டுக்கொண்டு உலவும் அந்தப் பிரதேசங்களில் எதுவும் முளைப்பதும், பூப்பதும் நல்லதல்ல. அங்கே இப்போது திடீர் கலர் மாற்றம். எப்போதும் வெள்ளையாய் இருந்த பனிப்பாறைகளுக்கு நடுவே, இப்போது பச்சை நிறப் புற்களும், மஞ்சள் நிறப் பூக்களும் எட்டிப் பார்க்கின்றன.

பார்ப்பதற்கு வாட்ஸ்அப் ஸ்டேட்டஸ் வைக்கிற மாதிரி அழகாகத்தான் இருக்கிறது. ஆனால், இதைப் பார்த்துப் பயந்து போயிருக்கிறார்கள் விஞ்ஞானிகள்.

ஏன் இந்தப் பயம் மற்றும் பதற்றம்?

பனிக்கட்டி உருகினால் தண்ணீர் வரும் என்பது நமக்குத் தெரியும். ஆனால், அந்தத் தண்ணீர் பனிப்பூக்களை வளர்க்கத் தொடங்கியிருப்பது இயற்கைச் சூழலில் நடைபெற்றுக் கொண்டிருக்கும் மாபெரும் ஆபத்து.

இதனால் சகலமானவர்களும் அறிந்து கொள்ள வேண்டியது என்னவென்றால், பூமிக்குக் காய்ச்சல் ஏறியிருக்கிறது. பாராசிட்டாமல் எல்லாம் இங்கே வேலை செய்யாது. முப்பது வருடங்களுக்கு முன் இருந்ததை விட இப்போது அங்கு தாவரங்களின் வளர்ச்சி பத்து மடங்கு அதிகம்.

இப்போது நீங்கள் இன்னொன்றைத் தெரிந்து கொள்ள வேண்டும். அதுதான் ஆல்பேடோ எபெக்ட்.

இது செல்லூர் ராசுவின் தெர்மகோல் எபெக்ட்டை விட மோசமானது. வெள்ளை நிறப் பனி, சூரிய ஒளியைத் திருப்பி அனுப்பும். ஆனால், பச்சைப் புற்கள் சூரிய ஒளியை உறிஞ்சும். விளைவு? சூடு அதிகமாகும். பனி இன்னும் வேகமாக உருகும்.

இதைப் பற்றி நச்சென்று பச்சக்கென மனதில் ஒட்டிக் கொள்ளும் வகையில் சொல்ல வேண்டும் என்றால், இயற்கை நமக்கு ஒரு எர்ரர் மெசேஜ் அனுப்பிக் கொண்டிருக்கிறது. அண்டார்டிகாவில் பூக்கும் அந்தச் சின்னஞ்சிறு மஞ்சள் பூக்கள், உலகம் அழியத் தொடங்குகிறது என்பதற்கான சைரன்.

இன்னும் சில காலமானால், அண்டார்டிகாவில் பிளாட் போட்டு, ஆர்கானிக் விவசாயம் செய்தாலும் ஆச்சரியப்படுவதற்கில்லை. ஆனால் அப்போது மெரினா பீச்சில் குதிரை சவாரி போக வாய்ப்பிருக்குமா என்பதுதான் சந்தேகம்.

இயற்கையோடு விளையாடுவது சுவாரஸ்யம் தான், அது திரும்ப விளையாட ஆரம்பிக்கும் வரை!

பனிக்கட்டி உருகினால் நீர் வழியும் என்பது சயன்ஸ் பாடம். அண்டார்டிகாவின் பனிக்கட்டி உருகினால் உருகினால் உலகமே அழியும் என்பது கொஞ்சம் வயலன்ஸ் ஆன பாடம். நாம் பாடத்தைக் கற்றுக் கொள்வோமா? கஷ்டமாக இருக்கிறது என்று கற்றுக் கொள்ளாமல் விட்டு விட்டு, தண்ணீரில் மூழ்கிப் போவோமா?

விடை உங்களுக்குத் தெரிந்தால் சொல்லுங்கள். தெரிந்து கொள்ள நானும் ஆர்வமாயிருக்கிறேன்.

*****