ரோபோக்களும், நாமும், சில கவலைகளும்!

ரோபோக்களும், நாமும், சில கவலைகளும்!

உலகம் முழுக்க இயந்திரங்கள் ஊடுருவிவிட்டன. இந்தியாவில் வேகம் குறைவு என்று சொல்லிக்கொண்டிருந்தார்கள். இப்போது பார்த்தால் இங்கேயும் சூடு பிடித்துவிட்டது.

எதை எடுத்தாலும் ஒரு மெஷின். துணி துவைக்க, காசு எண்ண, பார்கோடு படிக்க என எங்கு பார்த்தாலும் இரும்பு மற்றும் பிளாஸ்டிக் கலந்த மனிதர்களின் ராஜ்யம்.

முன்பெல்லாம் மனிதர்கள் மூளையை உபயோகிக்காமல் சில வேலைகளைச் செய்வார்கள். இப்போதும் பலர் அப்படித்தான் செய்கிறார்கள் என்பது வேறு விஷயம்.

அப்படிப்பட்ட மெக்கானிக்கல் வேலைகளை இனி மனிதர்கள் செய்யத் தேவையில்லை. அந்த இடத்தைப் பிடிப்பதற்கு ரோபோக்கள் வந்துவிட்டன.

ஆட்கள் தேவையில்லை, அவற்றுக்கு ஓவர் டைம் சம்பளம் கொடுக்க வேண்டியதில்லை, தொழிற்சங்கம் ஆரம்பிக்க மாட்டார்கள். அசுர வேகத்தில் வேலை செய்கின்றன. ரோபோக்களைப் பற்றி இப்படி பிள்ளைத்தமிழே எழுதி விட்டார்கள்.

பல கார் கம்பெனிகளில் உதவியாளர்கள் இப்போது வீட்டின் ஜன்னல் வழியே வேடிக்கை பார்த்துக்கொண்டிருக்கிறார்கள். கார் தயாரிப்பு முழுவதும் ரோபோக்கள் கைவசம்.

ஒரு தனியார் வங்கி 1200 கேள்விகளுக்குப் பதில் சொல்லும் ஒரு ரோபோவை களம் இறக்கியிருக்கிறது. ஒரு சராசரி மனிதர் தன் வாழ்நாளில் மனைவியிடம் கேட்கும் கேள்விகளே ஐம்பதைத் தாண்டாது. ஆனால், இந்த ரோபோ இவ்வளவு பதில் சொல்கிறதாம்.

கடைகளுக்குப் போய் பொருள் வாங்குவதெல்லாம் பழைய பேஷன். இப்போது அமேசானும், பிளிப்கார்ட்டும் உங்கள் விரல் நுனியில். காசு கொடுக்க வங்கிக்குப் போக வேண்டியதில்லை. மொபைலில் தட்டினால் சோலி முடிந்தது.

ஏன், திருட்டைப் பிடிக்கக் கூட நாய்களை விட சிசிடிவி கேமராக்கள்தான் இப்போது விசுவாசமாக இருக்கின்றன.

இன்னும் கொஞ்ச நாட்களில் ஹோட்டலில் சர்வர் தம்பிக்கு பதிலாக ஒரு தட்டுத் தடுமாறும் அல்லது சாப்பாடு பரிமாறும் ரோபோ வந்து நிற்கும்.

பெட்ரோல் போட ஆள் இருக்காது. டைம் ஆகிறது, சட்டென்று பெட்ரோலைப் பிடி, காரியத்தை முடி என்று ரோபோ கத்தக் கூடும்.

துணிக்கடையில் துணியை அணிந்து பார்க்கத் தேவையில்லை. ஒரு பட்டனைத் தட்டினால் அந்தச் சட்டையில் நீங்கள் எவ்வளவு அழகாக அல்லது அசிங்கமாக இருப்பீர்கள் என்று திரையிலேயே காட்டிவிடும்.

வெளிநாடுகளில் ரோபோ குரு என்று ஒன்றை உருவாக்கியிருக்கிறார்கள். பையனுக்கு உடம்பு சரியில்லை என்றால், அவனுக்குப் பதில் அந்த ரோபோ பள்ளிக்குச் செல்லுமாம்.

அதாகப்பட்டது, பையன் வீட்டில் படுத்துக்கொண்டு கேம் விளையாடுவான், ரோபோ அங்கே போய் பாடம் கவனிக்கும். என்ன ஓர் அற்புதமான கல்விமுறை! அதுமட்டுமல்ல, சீக்கிரம் ஆசிரியர்களுக்குப் பதில் ரோபோக்களே பாடம் நடத்தும்.

கையில் கட்டியிருக்கும் வாட்ச் இப்போது ஒரு டாக்டர் போலப் பேசுகிறது. நீ இவ்வளவு நடந்திருக்கிறாய், உன் ரத்த அழுத்தம் இவ்வளவு, என்று மிரட்டுகிறது.

இதையெல்லாம் பார்க்கும்போது ஒன்று மட்டும் புரிகிறது. பழைய திறமைகள் இனி செல்லாக் காசு. நீங்கள் படித்த படிப்புக்கும் இனி வரும் வேலைக்கும் சம்பந்தமே இருக்காது.

மாற்றம் என்பது தவிர்க்க முடியாதது. ஆனால், அந்த மாற்றத்திற்கு ஏற்ப நாம் மாறாவிட்டால், பழைய இரும்புச் சாமான்கள் விற்கும் கடையில் நாமும் ஒரு மூலையில் கிடக்க வேண்டியிருக்கும்.

புதுத் தொழில்நுட்பங்களைக் கற்றுக்கொள்வது இப்போது பிழைப்புக்கு மட்டுமல்ல, இருப்புக்கே அவசியம்.

ரோபோக்கள் வரட்டும், செயற்கை நுண்ணறிவு மிரட்டட்டும். ஆனால் ஒன்று மட்டும் நிச்சயம். சிந்திக்கும் வேலையை மெஷின்கள் இன்னும் முழுமையாகக் கற்றுக்கொள்ளவில்லை அல்லது அவை நம்மை விட புத்திசாலித்தனமாகச் சிந்திக்கின்றன என்ற நிலையில் இருக்கின்றன. அதனால் நாமும் கொஞ்சம் நுட்பமாகச் சிந்திக்கப் பழகுவோம்.

தொழில்நுட்பம் என்பது ஓர் ஓடும் ரயில். அதில் ஏறி அமர்ந்தால் பயணம். நான் ஏற மாட்டேன், தண்டவாளத்திலேயே நிற்பேன் என்றால் மரணம். முடிவு உங்கள் கையில்.

*****

தோல்வி உணர்விலிருந்தும் குற்ற உணர்விலிருந்தும் எப்படித் தப்பிப்பது?

தோல்வி உணர்விலிருந்தும் குற்ற உணர்விலிருந்தும்

எப்படித் தப்பிப்பது?

வாழ்க்கை என்பது ஒரு விசித்திரமான கேம். இங்கே ஒரு விஷயத்தை நீங்கள் எவ்வளவு சீரியஸாக எடுத்துக்கொள்கிறீர்களோ, அந்த அளவுக்குத் தோற்றுவிடுவோமோ என்கிற பயம் உங்கள் பிடரியைப் பிடித்து உலுக்கும்.

குறிப்பாக, இந்த நல்ல பிள்ளைகள் இருக்கிறார்களே, அவர்களுக்குத்தான் பெரிய பிரச்சினை. அவர்கள் நினைத்தபடி காரியம் நடக்கவில்லை என்றால், உலகத்துக்கே துரோகம் செய்துவிட்டது போல ஒரு குற்ற உணர்வு வந்துவிடும். இந்தத் தண்ணீரிலிருந்து தப்பிக்க தர்க்கம் என்கிற கரையைப் பிடிக்க வேண்டும். இல்லையென்றால் மூழ்கிவிடுவீர்கள்.

ப்ளான் சொதப்பினால், நான் ஒரு ஏமாற்றுக்காரன், என்று உடனே ஒரு முடிவுக்கு வந்துவிடாதீர்கள். சில நேரங்களில் ரிசல்ட் வரத் தாமதமாகும். அதற்காக முயற்சி செய்யவில்லை என்று அர்த்தமில்லை. நான் ட்ரை பண்ணினேன், ஆனால் சிச்சுவேஷன் சரி இல்லை, என்று ஒப்புக்கொள்வதுதான் கெத்து. முயற்சி செய்யாமல் இருப்பதுதான் உண்மையான ஏமாற்றுத்தனம்.

சரி, வெளியில் இருக்கும் தடைகளை இரும்புக்கரம் கொண்டு அடக்கிவிடலாம். உள்ளே இருக்கும் சத்தங்களை என்ன செய்வது?

அங்கேதான் சார்லஸ் டார்வினின் கதை வருகிறது. மனுஷன் தன் கண்டுபிடிப்பை வெளியிட்டால் ஊர் என்ன சொல்லும், குடும்பம் என்ன சொல்லும் என்று பயந்து இருபது வருஷம் பொத்திக்கொண்டு இருந்தார். கடைசியில் உண்மையைச் சொன்ன பிறகுதான் அவருக்கு, அப்பாடா என்று இருந்தது.

எதார்த்தத்தையும், உங்கள் உண்மையையும் ஒரு நேர்க்கோட்டில் வைத்தால் மட்டுமே தூக்கம் வரும். அடுத்தவன் என்ன நினைப்பான்? என்பது கற்பனை பயம். நான் யார்? என்பதுதான் ஒரிஜினல் தரிசனம்.

இன்றைய கார்ப்பரேட் உலகிலோ அல்லது குடும்பத்திலோ ஒரு விரிசல் வரும்போது, கொஞ்சம் சுயபரிசோதனை செய்யுங்கள். நான் சோம்பேறியாக இருந்தேனா? சூழலைக் கணிக்கத் தவறிவிட்டேனா? என் நேர்மை இப்போதும் அப்படியே இருக்கிறதா? இதெல்லாம் சில சுயபரிசோதனைக்கான வினாக்கள். வினாக்களை எழுப்பி விடை காண முயற்சித்தால் உங்களுக்கே உண்மை புரியும்.

வெற்றி என்பது உலகத்துக்கான ஸ்கேல். முயற்சி என்பது உங்கள் ஆன்மாவுக்கான ஸ்கேல். ஒரு சின்ன சறுக்கல் உங்கள் மொத்த வாழ்க்கையையும் டிசைன் செய்ய நீங்கள் அனுமதிக்கக் கூடாது.

விசயம் இதுதான். குற்ற உணர்வு எனும் கடலில் இருந்து தர்க்கம் எனும் பாலத்தில் ஏறித் தப்பித்துவிடுங்கள். ஆனால், பாலம் தாண்டிய பிறகு எங்கே போக வேண்டும் என்பதை உங்கள் மன உறுதிதான் முடிவு செய்ய வேண்டும்.

ஒரு கைவினைஞன் தன் வேலையைப் பழகுவது போல, உங்கள் எமோஷன்களைக் கையாளவும் நீங்கள் பிராக்டிஸ் செய்ய வேண்டும்.

உங்களுக்குக் கனிவான இதயம் இருக்கலாம், ஆனால் அது எப்போது எதை உதறித் தள்ள வேண்டும் என்கிற துணிச்சலான பேலன்ஸையும் கொண்டிருக்க வேண்டும். அந்த அறிவு வந்துவிட்டால், தோல்வி என்பது வெறும் ஏணிதான்.

தெளிவான சிந்தனை உங்களைக் காப்பாற்றும். அந்தச் சிந்தனைக்கும் அப்பால் உள்ள வெளி உங்களை மகத்தான மனிதனாக மாற்றும். அட்லீஸ்ட் மாற்ற முயற்சிக்கும்!

*****

ரத்தமும் லூடோவும் - ஒரு நவீனக் கொலைக் குறிப்பு!

ரத்தமும் லூடோவும் - ஒரு நவீனக் கொலைக் குறிப்பு!

டெல்லி என்பது காற்றால் மட்டுமே ஆனதல்ல, அது தற்செயல்களின் குப்பையும்கூட. அங்குள்ள கைலாஷ் ஹில்ஸில் ஒரு ஐ.ஆர்.எஸ். அதிகாரி வசிக்கிறார். அவருக்கு ஒரு மகள் இருந்தார்.

அந்த மகள் ஐஐடியில் படித்துவிட்டு, தேசத்தின் மிக உயரிய அதிகாரிகளாகப் போகிறவர்கள் எழுதும் குடிமைப்பணித் தேர்வுக்குத் தயாராகிக்கொண்டிருந்தார்.

துரதிர்ஷ்டவசமாக, அதே தேசத்தின் அடிமட்டத்தில் ராகுல் மீனா என்ற 19 வயது இளைஞன் லூடோ விளையாடிக்கொண்டிருந்தான்.

ராகுல் மீனா ஒரு பல்துறை வித்தகன். பொய் சொல்லுதல், ஆன்லைன் சூதாட்டம், போலிச் சாவிகள் தயாரித்தல் என அவனிடம் பல திறமைகள் இருந்தன. ஒரு சிபாரிசின் பேரில் அந்த அதிகாரியின் வீட்டிலேயே வேலைக்கும் சேர்ந்தான்.

ஆனால், அவனது ஆன்லைன் லூடோ விளையாட்டு மோகம் அவனைத் துரத்தியது. அதற்கு வேண்டிய பணத்திற்காக அங்கங்கே கை வைத்தான். அதிகாரி அவனை வேலையை விட்டுத் துரத்தினார்.

அன்று இரவு ஒரு மணி இருக்கும். ராகுல் ராஜஸ்தானின் ஒரு மலைப்பகுதியில் பதுங்கியிருந்தான். அதற்கு சற்று முன்புதான் தன் நண்பனின் மனைவியைப் பாலியல் வன்கொடுமை செய்துவிட்டு, ஒரு செல்போன் சார்ஜரைப் பிடுங்கிக்கொண்டு தப்பியிருந்தான். அவனுக்குத் தர்மசங்கடங்கள் குறைவு.

அதிகாலை ஐந்து மணி அளவில் ஒரு சைக்கிள், ஒரு வாடகை வண்டி மற்றும் சில ஏமாற்றங்களுக்குப் பிறகு டெல்லி கைலாஷ் ஹில்ஸ் வந்தடைந்தான்.

அந்த அதிகாரியும் அவர் மனைவியும் உடல் ஆரோக்கியம் தேடி ஜிம்முக்குச் சென்றனர். ராகுல் தன்னிடம் இருந்த போலிச் சாவியால் அந்த அதிகாரி வீட்டின் கதவைத் திறந்தான். இப்போது ஆரோக்கியம் வீட்டிற்குள் நுழையவில்லை, ராகுல் நுழைந்தான்.

மாடியில் படித்துக்கொண்டிருந்த அந்த அதிகாரியின் பெண்ணிடம் ராகுல் கேட்டது பணம். அவள் சொன்னது வெளியே போ.

விவாதம் நீடிக்கவில்லை. தான் திருடி வந்திருந்த அதே செல்போன் சார்ஜர் ஒயரால் அவளது கழுத்தை நெரித்தான். டேபிள் லேம்ப்பால் தாக்கினான். ரத்தம் தரையில் படர்ந்தது. அந்தப் பெண் மயங்கினாள்.

உயிரியல் விதிகளின்படி ஒரு பொருள் மயக்கமடைந்தால் எதிர்ப்பைக் கைவிடும். ராகுல் அந்த ரத்தக் கறைகளுக்கு நடுவே அவளை வன்கொடுமை செய்தான்.

பிறகு மீண்டும் கழுத்தை நெரித்து, அவளது குடிமைப்பணி கனவுகளை நிரந்தரமாகத் துண்டித்தான்.

அடுத்ததாக அவனுக்குப் பணம் தேவைப்பட்டது. பிணத்தின் கைரேகையைக் கொண்டு லாக்கரைத் திறக்க முயன்றான். ஆனால், ரத்தக் கறை படிந்த விரல்களுக்கு நவீனத் தொழில்நுட்பம் ஒத்துழைக்க மறுத்தது.

விரக்தியில் லாக்கரை உடைத்தான். இரண்டு லட்ச ரூபாய் ரொக்கம் மற்றும் பத்து லட்ச ரூபாய் மதிப்பிலான நகைகளுடன், வேறொரு உடையை மாற்றிக்கொண்டு வெளியேறினான்.

ஒரு பழைய வேலையாளின் நேர்த்தியுடன் வெளியே போகும் போது அவன் சிசிடிவி கேமராவிற்கு ஒரு போஸ் கொடுக்கத் தவறவில்லை.

கடைசியில் கிளைமாக்ஸ் இப்படி அமைந்தது.

போலீசார் அவனைத் துவாரகாவில் ஒரு ஹோட்டலில் வைத்துப் பிடித்தனர். அவன் கொள்ளையடித்த பணத்தில் 7,000 ரூபாயைச் செலவு செய்திருந்தான். ஒருவேளை ஆன்லைன் லூடோவில் மீண்டும் தோற்றிருக்கக்கூடும்.

மருத்துவர்கள் உடலைப் பரிசோதித்துவிட்டு, அந்தப் பெண் வலியின் கொடூரம் தாங்காமல் இறந்திருக்கிறார் என்றார்கள்.

டெல்லி அதிர்ச்சியில் உறைந்தது. ஆனால் ராகுல் மீனாவைப் பொறுத்தவரை, இது ஒரு தவறான காய நகர்த்தல், அவ்வளவுதான்.

அடுத்த நான்கு நாட்களுக்கு அவன் போலீஸ் காவலில் இருப்பான். அநேகமாக அங்கே லூடோ விளையாட அனுமதி இருக்காது.

*****

இப்படியும் ஒரு சாதனை!

இப்படியும் ஒரு சாதனை!

சித்திரை மாதம் வந்துவிட்டாலே சூரியன் தன் முழு விஸ்வரூபத்தை நம் தலைக்கு நேர் மேலே காட்டத் தொடங்கிவிடுகிறான்.

விளைவு?

தமிழ்நாட்டின் மின் தேவை புதிய உச்சத்தைத் தொட்டுவிடுகிறது. ஏப்ரல் 25ஆம் தேதி இரவு, 21,060 மெகாவாட் மின்சாரம் செலவாகியிருக்கிறது.

இது ஒரு சாதனை என்கிறார்கள். பொதுவாகச் சாதனைகளைத் தடகள மைதானத்தில்தான் பார்ப்போம். இப்போது மீட்டர் பெட்டிகளிலேயே பார்க்க முடிகிறது.

வழக்கமாக மதிய நேரத்தில்தான் மின்சாரம் அதிகம் செலவாகும் என்பார்கள். ஆனால், இப்போது இரவு 10.30 மணிக்கு உச்சம் தொடுகிறது.

காரணம் மிக எளிது. வெக்கை தாங்காமல் மக்கள் தங்கள் ஏர் கண்டிஷனர்களை வெறித்தனமாக ஆன் செய்கிறார்கள்.

ஏசி என்பது இப்போது ஆடம்பரமல்ல, அது ஒரு உயிர் காக்கும் மருந்து போல ஆகிவிட்டது.

அன்று ஒரு நாள் மட்டும் மாநிலத்தின் மொத்த மின் நுகர்வு 462.38 மில்லியன் யூனிட்டுகள்.

இதில் ஒரு வேடிக்கையான விஷயம் என்னவென்றால், தமிழ்நாடு மின் உற்பத்தி கழகம் சொந்தமாகத் தயாரித்தது வெறும் 77 மில்லியன் யூனிட்கள்தான்.

மீதியுள்ள பெரும்பகுதியை மத்திய அரசு, அண்டை மாநிலங்கள், மற்றும் மின் சந்தைகளில் இருந்து கடன் வாங்கியே சமாளித்திருக்கிறார்கள்.

மின்சாரத் துறை அதிகாரிகள் பெருமையாகச் சொல்கிறார்கள், எந்தத் தட்டுப்பாடும் இல்லாமல் தேவையைப் பூர்த்தி செய்துவிட்டோம் என்று.

ஆனால், அதே சமயம் கொளத்தூர், அண்ணாநகர், வானகரம் பக்கம் போய்க் கேட்டால், அங்கிருக்கும் மக்கள் இருட்டில் அமர்ந்து விசிறியால் விசிறிக்கொண்டே அதிகாரிகளை வாழ்த்திக்கொண்டிருக்கிறார்கள்.

மின்தடை பற்றி அதிகாரிகளிடம் கேட்டால், அதற்கென ஒரு கிளிஷே பதில் வைத்திருக்கிறார்கள். மின்சாரத்துக்குத் தட்டுப்பாடு இல்லைங்க, லோக்கல் ட்ரான்ஸ்பார்மர்ல பழுது, ஒயர்ல சின்ன பிரச்சினை என்பார்கள். அதாவது, கடையிலே சரக்கு இருக்கிறது, ஆனால் அதைக் கொண்டு வரும் பையில் ஓட்டை என்கிறார்கள்.

ஒன்று மட்டும் நிஜம். சூரியன் சுட்டெரிக்கச் சுட்டெரிக்க, மின்சார வாரியத்தின் கணக்கும், நம் வீட்டு கரண்ட் பில்லும் போட்டிப் போட்டுக்கொண்டு எகிறப்போகின்றன.

அடுத்த முறை நீங்கள் ஏசி ரிமோட்டை அழுத்தும்போது நினைவில் கொள்ளுங்கள், நீங்கள் ஒரு சாதனைப் பதிவுக்கு பங்களித்துக் கொண்டிருக்கிறீர்கள்.

அந்தப் பெருமைக்காகவாவது மின்வெட்டு நேரத்தில் வரும் வியர்வையைத் துடைத்துக்கொள்ளுங்கள்.

வாழ்க கோடை!

வளர்க ஏசி பயன்பாடு! அதாகப்பட்டது, மின்சாரம் இருந்தால் மட்டும்!

*****

குண்டர்களும் நரகக் குழிகளும் – ஒரு ட்ரம்ப் புராணம்!

குண்டர்களும் நரகக் குழிகளும் – ஒரு ட்ரம்ப் புராணம்!

அமெரிக்க அதிபர் டொனால்ட் ட்ரம்ப் ஒரு விசித்திரமான மனிதர். அவரது கைபேசியும், அதில் அவர் பகிரும் பதிவுகளும் வானிலை அறிக்கையை விடவும் கணிக்க முடியாதவை.

அமெரிக்காவில் மைக்கேல் சேவேஜ் என்றொரு வானொலி வர்ணனையாளர் இருக்கிறார். இவர் சத்தமாகப் பேசுவதையே தொழிலாகக் கொண்டவர்.

அவர் இந்தியா மற்றும் சீனாவைப் பற்றி சில அழகிய கருத்துகளை உதிர்த்திருந்தார். அதை ட்ரம்ப் தனது சமூக வலைதளப் பக்கத்தில் ஆர்வத்துடன் பகிர்ந்து கொண்டார்.

சேவேஜின் கவிதை வரிகள் சில,

இந்தியாவும் சீனாவும் வெறும் நாடுகள் அல்ல, அவை நரகக் குழிகள்.

அந்த நரகக் குழிகளிலிருந்து அமெரிக்காவுக்கு வருகிறவர்கள், சரியாக ஒன்பதாவது மாதத்தில் அங்கு இறங்கி, குழந்தையைப் பெற்று, அந்தக் குழந்தைக்கு அமெரிக்கக் குடியுரிமையை பார்சல் வாங்குகிறார்கள்.

பிறகு, மொத்தக் குடும்பத்தையும் நரகக் குழிகளிலிருந்து அமெரிக்காவுக்கு இழுத்துக் கொள்கிறார்கள்.

சேவேஜின் பார்வையில், அமெரிக்காவில் இருக்கும் இந்தியர்கள் வெறும் மென்பொருள் வல்லுநர்கள் அல்ல, அவர்கள் கைகளில் லேப்டாப் வைத்திருக்கும் குண்டர்கள்.

அவர்கள் ஒரு மாஃபியா போலச் செயல்பட்டு, அமெரிக்க வளங்களைச் சுரண்டி, அமெரிக்கர்களை இரண்டாம்தரக் குடிமக்களாக நடத்துகிறார்களாம்.

ஒரு லேப்டாப்பை வைத்துக் கொண்டு எப்படி ஒரு நாட்டைச் சுரண்ட முடியும் என்ற தொழில்நுட்ப ரகசியத்தை அவர் சொல்லவில்லை.

வழக்கம்போல, இந்தப் பதிவைப் பகிர்ந்துவிட்டு உலகம் முழுக்க அதிர்வலைகளை உருவாக்கிய பிறகு, ட்ரம்ப் மெதுவாகத் தனது நிலைப்பாட்டை மாற்றிக் கொண்டார்.

இந்தியா ஒரு சிறந்த நாடு, எனது நல்ல நண்பராகிய மோடியால் ஆளப்படும் நாடு என்று டெல்லியில் உள்ள அமெரிக்கத் தூதரகம் வழியாக ஒரு ஐஸ் வைத்தார்.

அரசியலில் ஒருவரை நரகக் குழி என்று சொல்லிவிட்டு, அடுத்த நிமிடமே சிறந்த நண்பர் என்று அழைப்பதில் இருக்கும் கலை நயம் வியக்கத்தக்கது.

இதுகுறித்து இந்திய வெளியுறவுத் துறை செய்தித் தொடர்பாளர் ரணதீர் ஜெய்ஸ்வாலிடம் கேட்டபோது, அவர் மிகவும் நிதானமாகப் பதிலளித்தார்.

அந்தத் தகவல்கள் தவறானவை, தரமற்ற சிந்தனை என்று ஒற்றை வரியில் முடித்துக் கொண்டார்.

அதாவது, யாரோ எதையோ உளறுகிறார்கள், அதற்கு நாங்கள் ஏன் அலட்டிக்கொள்ள வேண்டும்? என்கிற ரீதியில் அந்தப் பதில் இருந்தது.

சுருக்கமாகச் சொன்னால், அமெரிக்கக் குடியுரிமைச் சட்டத்திற்கும், ட்ரம்ப்பின் தேர்தல் பிரசாரத்திற்கும் இடையில் இந்தியா ஒரு கால்பந்தாக மாறி இருக்கிறது.

நரகக் குழியில் இருந்து கொண்டு லேப்டாப் தட்டிக் கொண்டிருக்கும் இந்தியக் குண்டர்களுக்கு இது ஒன்றும் புதிய செய்தியல்ல.

டிரம்ப் இருக்கும் வரை இது போன்ற செய்திகள் தொடர்கதையாக அல்லது கதைகளாகத்தான் இருக்கும்.

நாம் கதை அல்லது கதைகளைக் கேட்டுக் கொள்ள வேண்டியதுதான். டிரம்ப் ஒரு நல்ல கதை சொல்லி.

ஒரு ஊர்ல ஒரு ராஜாவாம்… என்று தொடங்கும் கதைகளில், இவை ஒரு ராஜாவே சொல்லும் கதைகள்.

*****

புத்தகங்களை ஏன் கொண்டாட வேண்டும்?

புத்தகங்களை ஏன் கொண்டாட வேண்டும்?

புத்தகம் என்பது புதிய உலகங்களுக்கான நுழைவாயில் என்கிறார்கள். அதாவது, நிஜ உலகில் போக்குவரத்து நெரிசலிலும், வரி வரிசையிலும் சிக்கிக்கொள்ளாமல், காசே செலவில்லாமல் வேறொரு இடத்திற்கு எஸ்கேப் ஆக உதவும் ஒரு சட்டவிரோதமில்லாத வழி இது.

ஒரு புத்தகம் என்பது வெறும் காகிதக் கட்டு அல்ல, அது மனிதக் கற்பனை செய்துகொண்ட உச்சகட்ட அறிவின் தொகுப்பு.

யுனெஸ்கோகாரர்கள் ஏப்ரல் 23 ஆம் தேதியை உலகப் புத்தக தினம் என்று அறிவித்திருக்கிறார்கள். அன்று நமக்குத் தமிழக சட்டப்பேரவைத் தேர்தல் நாள் ஆகி விட்டது.

ஏன் அந்தத் தேதி? 1616 இல் ஷேக்ஸ்பியர், செர்வாண்டஸ் போன்ற ஜாம்பவான்கள் இறந்த அதே நாளில்தான் பல எழுத்தாளர்கள் பிறந்தும் இருக்கிறார்கள். இயற்கையின் விசித்திரமான பேலன்சிங் இது.

ஸ்பெயின் நாட்டுக்காரர்கள் ஒரு படி மேலே போய், இந்த ஏப்ரல் 23 இல் ஆணுக்கும் பெண்ணுக்கும் ரோஜா மலரைப் பரிமாறிக்கொண்டார்களாம். ரோஜாவைப் பரிமாறிக்கொண்டால் மட்டும் போதாது, அந்தப் புத்தகத்தில் இருக்கும் வரிகளையும் கொஞ்சம் உள்ளே ஏற்றிக்கொள்ள வேண்டும் என்பதுதான் இதில் ஒளிந்திருக்கும் சூட்சுமம்.

உன் நண்பனைச் சொல், உன்னைப் பற்றிச் சொல்கிறேன், என்றார் சாக்ரடீஸ்.

நீ படிக்கும் புத்தகத்தைச் சொல், நீ யார் என்று சொல்கிறேன், என்றார் ஜேம்ஸ் ஆலன்.

இன்றைய நிலவரப்படி பலரிடம் இதைக் கேட்டால், அவர்கள் தங்கள் ஸ்மார்ட்போன் திரையைக் காட்டி, நான் இன்ஸ்டாகிராம் ரீல்ஸ் பார்க்கிறேன் அல்லது யூடியூப் ஷார்ட்ஸ் பார்க்கிறேன், என்றுதான் சொல்வார்கள்.

பாவம் நூலகங்கள். ஆயிரக்கணக்கான அறிஞர்களைத் தன்னுள் ஒளித்து வைத்துக்கொண்டு, தெருவோரம் கவனிக்கப்படாத ஓர் அருங்காட்சியகத்தைப் போலக் காத்திருக்கின்றன.

ஒரு கோடி ரூபாய் கிடைத்தால் நூலகம் கட்டுவேன் என்றாராம் காந்தி. இன்று ஒரு கோடி கிடைத்தால், அதை வைத்துக்கொண்டு எந்த ஓடிடி சந்தாவை வாங்கலாம் என்று யோசிக்கும் தலைமுறையில் நாம் இருக்கிறோம்.

புத்தகங்கள் நெருக்கடியான காலங்களில் ஆறுதல் தருகின்றன என்பது உண்மைதான். ஆனால், ஒரு நல்ல புத்தகத்தைப் படித்து முடித்த பிறகு ஏற்படும் அந்த வெறுமை இருக்கிறதே, அது ஒரு காதலியின் பிரிவை விடக் கொடியது.

வாசிப்பானது உங்கள் சொற்களஞ்சியத்தை இது விரிவுபடுத்தும். அதன் பிறகு நீங்கள் சாதாரண மனிதர்களிடம் பேசும்போது, அவர்களுக்குப் புரியாத வார்த்தைகளைப் பயன்படுத்தி உங்களை ஒரு அறிவாளி என்று நீங்களே நம்ப வைத்துக்கொள்ளலாம்.

குழந்தைகளுக்குப் பிறந்தநாள் பரிசாகப் பொம்மைகளைத் தந்து அவர்களை மொக்கையாக்காதீர்கள். புத்தகங்களைத் தாருங்கள். பாரதிதாசன் சொன்னது போல, நாளை நாட்டை ஆளப்போகிறவர்கள் அவர்கள்தான். அவர்கள் சரியாக ஆள வேண்டும் என்றால், முதலில் அவர்கள் கையில் ஒரு புத்தகம் இருக்க வேண்டும், ரிமோட் கண்ட்ரோல் அல்ல.

ஓடும் நீர்தான் தூய்மையாக இருக்கும், எரியும் விளக்குதான் அதாகப்பட்டது மெழுகுவர்த்தி, அகல் வகையறாக்கள்தான் இன்னொன்றை ஏற்றி வைக்கும். மின்சார பல்புகளை இதனுடன் போட்டுக் குழப்பிக் கொள்ள வேண்டாம். அதேபோல், வாசிக்கும் மூளைதான் துருப்பிடிக்காமல் இருக்கும். எனவே, புத்தகங்களை வாங்குங்கள், 10 சதவீத தள்ளுபடி வேறு இருக்கிறது.  

படித்துவிட்டு அப்படியே அலமாரியில் அடுக்கி வைக்காமல், காகித வாசத்தை சுவாசித்து, அதில் இருக்கும் கிறுக்குத்தனங்களை ரசிக்கக் கற்றுக்கொள்ளுங்கள்.

இதற்கு மேலும் என்னால் வாசிக்க முடியாது என்பவர்கள், குறைந்தபட்சம் ஒரு புத்தகத்தின் அட்டையையாவது தொட்டுப் பார்க்கவும்!

*****

புகை பிடிக்கும் பிசாசும், புதிரான நேர்காணலும்!

புகை பிடிக்கும் பிசாசும், புதிரான நேர்காணலும்!

அந்த அறையின் மூலைகளில் நிழல்கள் நடனமாடிக் கொண்டிருந்தன. நடுவே, ஒரு மேஜையின் பின்னால் அமர்ந்திருந்தார் அந்த விசித்திரமான படைப்பாளி. அவர் பெயர் ஈஸ்வர் வித்யாதர்.

அவர் கண்களை மூடினால், அவர் முன்னால் ஆயிரக்கணக்கான கதைகள் வரிசைகட்டி நிற்கும். அவற்றில் சில கதைகளில் ரத்தம் சொட்டும், சில கதைகளில் கண்ணீர் கடலாக இருக்கும்.

மாஸ்டர், என்றான் ஓர் இளம் மாயாவதி. கதைகளை எப்படித் தேடுகிறீர்கள்? என்றான்.

ஈஸ்வர் வித்யாதர் மெல்லக் கண்திறந்து சிரித்தார். நானா தேடுகிறேன்? அவையல்லவா என்னைத் தேடுகின்றன. ஒரு கதை என்னிடம் வரும்போது, அதில் சில மந்திரக் காட்சிகள் மின்னும். அந்தக் காட்சிகள் என் மண்டைக்குள் புகுந்து, என்னை எடு என்னை எடு என்று கத்தும். அப்படித் தோன்றினால் மட்டும்தான் நான் உள்ளே இறங்குவேன்.

அப்புறம் எப்படி நடிகரானீர்கள் என்றான் அந்த இளம் மாயாவதி.

சுந்தர் ரங்கநாதன் எனும் ஒரு மந்திரவாதி வந்தான். பழுப்புக் காயிதம் எனும் ஒரு ரத்தச் சிவப்புக் கல்லை நீட்டினான். கோபி விஸ்வநாத் என்பவன் வந்து தெய்வம் மிருகமாகலாம் என்று ஒரு புரியாத புதிரைச் சொன்னான். நானும் அப்படியே அந்த மாய உருவங்களாக மாறினேன். இப்படித்தான் இயக்குநராக இருந்த நான் நடிகரானேன். ஈஸ்வரி முகத்தில் ஒரு பெருமிதம் மின்னலாடியது.

இனிமேல் நீங்கள் ஹீரோதானா? என்று கேட்டான் மாயாவதி.

நானே என் அடுத்த நிமிடத்தை அறியாத பரதேசி. காலத்தின் நதியில் மிதக்கும் சருகு நான். காற்று எங்கே தள்ளுகிறதோ, அங்கே என் படகு போகும். எதையும் திட்டமிடுவதில்லை. திட்டமிட்டால் அது என் உலகமே இல்லை, என்றார் ஈஸ்வர். அவர் குரல் ஒரு பழைய கிராமபோன் தட்டு போலத் தேய்ந்து ஒலித்தது.

திடீரென்று, அறையின் வெப்பநிலை குறைந்தது. ஒரு கருப்பு மேகம் ஈஸ்வரைச் சுற்றிச் சூழ்ந்தது. அது ஒரு புகை மேகம். சமீபத்தில் ஒரு மாயக் கண்ணாடி வழியாக அவர் புகை பிடிக்கும் காட்சி உலகம் முழுக்கப் பரவி, பெரும் அதிர்ச்சியை ஏற்படுத்தியிருந்தது.

ஈஸ்வர் தன் கைகளை விரித்தார். அவர் முகத்தில் ஒரு தீராத வலி தெரிந்தது.

இங்கே பாருங்கள், என்றார் அதிகாரபூர்வமான குரலில். நான் ஒரு சாபத்தைப் பெற்றுவிட்டேன். இந்தப் புகை என்னும் பிசாசு. இது உங்கள் நுரையீரலை ஒரு பழைய கரிக்கட்டையாக மாற்றிவிடும். நூறு சதவீதம் சொல்கிறேன், இந்த மாய வலைக்குள் சிக்காதீர்கள். நான் பலமுறை இந்தப் பிசாசிடமிருந்து தப்பிக்க முயன்றேன். ஓடினேன். ஒளிந்தேன். ஆனால் அது விடாமல் என்னைத் துரத்துகிறது.

அவர் குரல் மெலிந்து, ஒரு ரகசியத்தைச் சொல்வது போல மாறியது. எனக்கு மட்டும் ஒரு மந்திரச் சாவி கிடைத்தால், ஒரே விநாடியில் இந்தப் புகை பூதத்தை என் வாழ்க்கையிலிருந்து விரட்டிவிடுவேன். நீங்கள் எதை வேண்டுமானாலும் செய்யுங்கள். வேண்டுமானால் வானத்திலிருந்து குதியுங்கள், அல்லது நெருப்பில் நடந்து செல்லுங்கள். ஆனால், அந்தச் சுருட்டுப் பிசாசை மட்டும் தொடாதீர்கள்.

அவர் சொல்லி முடித்ததும், ஜன்னல் வழியாக ஒரு பலமான காற்று வீசியது. அந்தப் புகை மேகம் மெல்லக் கலைந்தது. ஆனால், அந்தப் படைப்பாளியின் கண்களில் மட்டும் ஒரு ஏக்கம் மிஞ்சியிருந்தது. எப்போதாவது ஒருநாள், அந்தப் புகை இல்லாத ஒரு விடியலில் தான் விழிப்போம் என்ற நம்பிக்கை அது.

இளம் மாயாவதிக்கு ஒரு விசித்திரமான மாய மனிதரைப் பேட்டிக் கண்டது போலிருந்தது.

*****