கருத்தியல் தொடை நடுக்கமும் அதை மறைத்த பிரேக் டான்ஸ்ம்!

சீரழித்த சினிமா – 13

காதலன்

கருத்தியல் தொடை நடுக்கமும் அதை மறைத்த பிரேக் டான்ஸ்ம்!

தொண்ணூறுகள் வரை தமிழ் சினிமா காட்டிய கல்லூரி மாணவர்களான படித்துவிட்டு வேலைக்குச் செல்ல வேண்டும், பெற்றோரை மதிக்க வேண்டும் என்ற எதார்த்த விதியை அடியோடு மாற்றி, ஒரு கல்லூரி மாணவன் நினைத்தால், மாநிலத்தின் உச்சகட்ட அதிகார மையமான கவர்னரின் மகளையே சைட் அடிக்கலாம், அதற்குப் பொறுப்போ தகுதியோ தேவையில்லை, இடுப்பை வளைத்து பிரேக் டான்ஸ் ஆடத் தெரிந்தால் போதும் என்ற ஒரு புதுவிதமான இளமைக்கால வக்கிர அத்துமீறலை தமிழனின் பொதுப்புத்தியில் ஏற்றிய பெருமை, 1994இல் வெளியான காதலன் திரைப்படத்திற்கு உண்டு.

நாயகனின் இடுப்பை ஒடிக்கும் பிரேக் டான்ஸ் பிம்பமும், காது ஜவ்வு கிழியும் பின்னணி இசையும், பேட்ட ராப் என்கிற சென்னைத் தமிழ்க் கூத்தும் சேர்ந்து, தமிழ்நாட்டு இளைஞர்களின் மூளையை எப்படி ஒரு டான்ஸ் க்ளப் நிலைக்குக் கொண்டு சென்றது என்பதைச் சற்று ஆழமாகக் கூறு போடுவோம்.

பொதுவாக ஒரு திரைப்படம் சமூகத்தைச் சீரழிக்கிறது என்றால், அதில் வன்முறையோ அல்லது ஆபாசமோ இருக்க வேண்டும் என்று அவசியமில்லை. அவற்றுடன், ஓர் இளைஞனைத் தன் நிஜ உலகக் கடமைகளில் இருந்து திசை திருப்பி, சாத்தியமே இல்லாத பகற்கனவுகளில் மூழ்கடித்தாலே அதுதான் ஆகச்சிறந்த சீரழிவு. அந்த வகையில் காதலன் செய்த சேதங்கள் கொஞ்ச நஞ்சமல்ல.

இத்திரைப்படம் தமிழ்நாட்டு இளைஞர்களுக்குக் கற்றுக்கொடுத்த ஆகச்சிறந்த பொருளாதார மற்றும் வாழ்வியல் கல்வி என்ன தெரியுமா? நாட்டில் என்ன பிரச்சினைகள் நடந்தாலும் நீங்கள் அதைக் கண்டு கொள்ளக் கூடாது.

விலைவாசி உயர்ந்தால் என்ன, பணவீக்கம் ஏற்பட்டால் என்ன? உனக்குத் தேவை டேக் இட் ஈஸி பாலிசி. சமூகத்தின் போலி ஒழுக்கத்தைக் கிண்டல் செய்வதாக நினைத்துக்கொண்டு, ஒட்டுமொத்த ஒழுக்கத்தையுமே ஒரு ஜோக் ஆக மாற்றியது ஊர்வசி ஊர்வசி டேக் இட் பாலிஸி என்ற இத்திரைப்படப் பாடல்.

பிரச்சினைகளைக் கண்டு கேள்வி கேட்பதை விடுத்து, அதை நோக்கி ஒரு போலிப் புன்னகையை உதிர்த்துவிட்டு பொறுப்பின்றி ஓடிவிடக் கற்றுக்கொடுத்தது இந்த நயவஞ்சகத் தத்துவம்.

இதன் விளைவுதான், இன்று நாட்டின் எந்தவொரு முக்கியப் பிரச்சினையின் போதும், போஸ்டர் ஒட்டிவிட்டு, வாட்ஸ்ஆப் பார்வேட் செய்துத் தப்பித்துக்கொள்ளும் இன்றைய சோம்பேறித்தனமான இளைஞர் கூட்டம்.

படத்தின் கிளைமாக்ஸ் என்று பார்த்தால், தீவிரவாதியை ஒழிக்க இந்திய ராணுவமே திணறும் போது, நம் நாயகன் தன் நடன அசைவுகளாலும், சில பைட்டிங் டெக்னிக்குகளாலும் ஒட்டுமொத்த மக்களையும் காப்பாற்றுகிறார். இயக்குநரின் கற்பனையில் தீவிரவாதம் என்பது ஏதோ வீடியோ கேம் விளையாடுவது போல இத்திரைப்படத்தில் இருந்தது.

இப்படத்தின் ஆகச்சிறந்த கலாச்சாரப் பங்களிப்பு மேற்கத்திய நடன மோகத்தைத் தமிழனின் தலைக்குள் ஏற்றி, அவனது சுய அடையாளத்தை அழித்ததுதான். அதுவரை கரகாட்டமும், தப்பாட்டமும், பரதமும் ஆடிக்கொண்டிருந்த ஒரு சமூகத்தின் முன்னால், உடம்பில் எலும்பே இல்லாதது போல நாயகன் ஆடிய ஆட்டம், தமிழ் இளைஞர்களைப் பைத்தியமாக்கியது.

விளைவு?

கண்ணாடியின் முன்னால் நின்று கொண்டு, முக்காலா முக்காபுலா என்று தங்கள் இடுப்பை உடைக்க முயன்று, பல இளைஞர்கள் சுளுக்கு மருந்துக் கடைகளில் தஞ்சமடைந்த வரலாறு நடந்தேறியது. அந்த வகையில் பிசியோதெரபிஸ்ட்டுகளின் பொருளாதார வளர்ச்சிக்கு இந்தப் படம் ஆற்றிய பங்கு அளப்பரியது.

இப்படத்தினால் நிஜ வாழ்க்கையில் படிப்பில் கவனம் செலுத்த வேண்டிய மாணவர்கள், வகுப்பறையின் பெஞ்சுகளின் மீதும், நடுரோட்டிலும் நின்று கொண்டு காலைத் தூக்கி ஆடும் ஒரு பிரேக் டான்ஸ் சமூகமாகத் தங்களை மாற்றிக்கொண்டார்கள்.

இன்றுவரை இன்ஸ்டாகிராம் ரீல்ஸ்களில் லட்சக்கணக்கான இளைஞர்கள் இடுப்பை வளைத்துக் கொண்டிருப்பதற்குக் காதலன் போட்ட இந்த விதைப்பிச்சையே காரணம் என்பது மறுக்க முடியாத உண்மை.

இப்படம் தமிழர்களுக்கு விற்ற ஆகச்சிறந்த தத்துவம் கொடுமையானது. படத்தின் வில்லனான கவர்னர் தமிழ்நாட்டையே குண்டு வைத்து அழிக்க நினைக்கும் ஒரு பயங்கரவாதி. ஆனால், நாயகனுக்கு நாட்டின் மீதோ, மக்கள் மீதோ எந்த அக்கறையும் கிடையாது. தன் காதலி கவர்னரால் சிறைபிடிக்கப்படும் போதுதான், அவர் அந்தத் தீவிரவாதச் சதியை முறியடிக்கப் புறப்படுவார். இது நேர்மையோ அல்லது தேசபக்தியோ அல்ல; இது ஒரு சராசரி சினிமா நாயகனின் சுயநலம்.

ஒரு தமிழன் நாட்டுக்காகவோ, சமூக நீதிக்காகவோ தீவிரவாதத்தை எதிர்க்க மாட்டான். அவனுடைய காதலிக்கு ஆபத்து வந்தால் மட்டுமே அவன் தேசபக்தனாக மாறுவான் என்ற அபத்தமான, சுயநலக் கோட்பாட்டை இத்திரைப்படம் மிக நளினமாக நியாயப்படுத்தியது.

உங்களுக்கு நன்றாக நடனமாடத் தெரிந்தால், தீவிரவாதிகளை ஒழித்து, கவர்னர் மகளைக் கைப்பிடித்து, நாட்டின் ஜனாதிபதி விருது வரை வாங்கலாம் என்பது இத்திரைப்படம் ஓதிய சேதி. ஆனால், இந்தத் திரையரங்குப் பிரமையிலிருந்து விடுபட்டு நிஜ உலகிற்கு வந்த இளைஞர்களுக்குக் காத்திருந்தது என்னவோ, வேலைவாய்ப்பு அலுவலகத்தின் நீண்ட வரிசையும், அரசாங்கப் பேருந்தின் நெரிசலும் மட்டும்தான்.

காதலன் திரைப்படத்தில் நாயகிக்குக் கொடுக்கப்பட்ட வேலை மிகவும் பரிதாபகரமானது. படத்தின் நாயகி ஆரம்பத்தில் பாரம்பரியமான பரதநாட்டியக் கலைஞராகக் காட்டப்படுவார். ஆனால், படத்தின் வியாபாரத்திற்காக அவரைப் நாயகனோடு சேர்ந்து மேற்கத்திய உடையில் குத்தாட்டம் போட வைப்பார்கள். பெண் என்பவள் நாயகனோடு தன் நடனத் திறமையைக் காட்டுவதற்கும், வில்லனைப் பழிவாங்குவதற்கும் பயன்படும் ஓர் அலங்காரப் பொருள் மட்டுமே என்பதைத் தமிழனின் ஆழ்மனதில் விதைத்தது இந்தக் காதலன்.

காதலன் பாக்ஸ் ஆபீஸில் மிகப்பெரிய வசூலைக் குவித்து, அப்படத்தின் நாயகனை இந்தியாவின் மைக்கேல் ஜாக்சன் பிம்பத்தில் ஏற்றியிருக்கலாம். ஆனால், சமூக ரீதியாக அது தமிழனை எங்கு கொண்டு போய் நிறுத்தியது?

படத்தில் வில்லன் ஏசி அறையில், நாற்காலியில் அமர்ந்துகொண்டே பாம்களை வெடிக்க வைப்பார். அதுவரை தீவிரவாதம் என்றால் ஏதோ காடுகளுக்குள் நடக்கும் விஷயம் என்று நினைத்திருந்த இளைஞர்களுக்கு, ஓஹோ, ஏசி ரூமில் உட்கார்ந்து கொண்டும் தீவிரவாதம் செய்யலாம் போலிருக்கிறது, அது ரொம்ப கௌரவமான வேலை போல என்ற ஒரு மாயையை இது உருவாக்கியது.

காதல் என்ற பெயரில் பொறுப்பின்றித் திரிவதுதான் வாலிபம் என்றும், டேக் இட் ஈஸி என்ற பெயரில் சமூகப் பொறுப்புகளைப் புறக்கணிப்பதுதான் புத்திசாலித்தனம் என்றும், குப்பையான தத்துவங்களை ரசிப்பதே ஆகச்சிறந்த அறிவுத்திறன் என்றும் நம்பிய ஒரு விறுவிறுப்பான, முதிர்ச்சியற்ற டான்ஸ் சமூகமாகத் தமிழர்களை மாற்றியதுதான் இந்தத் திரைப்படம் செய்த ஆகச்சிறந்த வரலாற்றுச் சீரழிவு!

இது போன்ற கமர்ஷியல் சினிமாக்கள் தமிழர்களின் சிந்தனையை அடித்துத் துவம்சம் செய்துவிட்டன. இப்போது வெளியே வந்து பார்த்தால், சீரழிவதற்குக் கூட தமிழர்களிடம் எதுவும் மிச்சமில்லை என்பதுதான் யதார்த்தம்!

*****