அப்பள வியாபாரமும் கிழிந்து தொங்கிய அறநெறிகளும்!

சீரழித்த சினிமா – 20

ஜென்டில்மேன்

அப்பள வியாபாரமும் கிழிந்து தொங்கிய அறநெறிகளும்!

ஆயிரத்து தொள்ளாயிரத்து தொண்ணூற்று மூன்றாம் ஆண்டின் ஜூலை திங்கள், தமிழ்ச் சமூகத்தின் எஞ்சியிருந்த கொஞ்ச நஞ்ச சட்ட ஒழுங்கிற்கும், கல்வி நிர்வாகப் பகுத்தறிவுக்கும் ஒட்டுமொத்தமாக டாட்டா காட்டிவிட்டு, மருத்துவக் கல்லூரி நுழைவாயிலிலேயே சவக்குழி தோண்டப்பட்டது.

தமிழ் சினிமா அதுவரை காட்டிய ஏழை மாணவர்களுக்குக் கல்வி கிடைக்க வேண்டும் என்றால் சமூகப் போராட்டங்கள் நடத்த வேண்டும் அல்லது சட்டப்படியாகப் போராட வேண்டும் என்ற எதார்த்த விதியை அடியோடு மாற்றி, ஒருவனுக்கு மருத்துவப் படிப்பில் இடம் கிடைக்காமல், தன் நண்பன் தற்கொலை செய்துகொண்டதால் கோபம் வந்தால், அவன் உயர் தொழில்நுட்பக் கொள்ளையனாக மாறி, அரசாங்க கஜானாவையும் பணக்காரர்களையும் நடுத்தெருவில் வைத்து மொட்டையடிக்கலாம்; அந்தக் கொள்ளைப் பணத்தில் மெடிக்கல் காலேஜ் கட்டினால் அத்தனை பாவங்களும் தீர்ந்துவிடும் என்ற ஒரு புதுவிதமான பாசிச, அராஜக வக்கிர அத்துமீறலை  தமிழனின் பொதுப்புத்தியில் ஏற்றிய பெருமை, ஜென்டில்மேன் திரைப்படத்திற்கு உண்டு.

நம் ஊர் ஜனங்களுக்கு எப்போதுமே ஒரு பலவீனம் உண்டு. சட்டத்தைக் கையில் எடுத்துக் கொண்டு, நான்கு பேரைத் தூக்கிப் போட்டுக் மிதித்து, அநியாயக்காரர்களை அழிக்கும் ராபின்ஹூட் கதைகள் என்றால் நாக்கில் உமிழ்நீர் ஊறும். அதைத்தான் ஜென்டில்மேன் படமும் கச்சிதமாகச் செய்தது.

நாயகனின் கிச்சா என்ற பகலில் பவ்யமாக அப்பளம் சுட்டு விட்டு, இரவில் நவீன ஆயுதங்களுடன் கெத்து காட்டும் போலிப் புனித பிம்பமும், கொள்ளையனுக்குத் துணையாகத் திரியும் நாயகியின் பலிகடாப் பாத்திரமும் சேர்ந்து, தமிழ்நாட்டு இளைஞர்களின் மூளையை எப்படி ஒரு ஹைடெக் கொள்ளைக் கூடம் நிலைக்குக் கொண்டு சென்றது என்பதைச் சற்று ஆழமாகக் கீறிப் பார்ப்போம்.

இத்திரைப்படம் தமிழ்நாட்டு இளைஞர்களுக்குக் கற்றுக்கொடுத்த ஆகச்சிறந்த பொருளாதாரக் கல்வி என்ன தெரியுமா?

நீங்கள் ஒரு உன்னதமான காரியத்தைச் செய்யப் போகிறீர்கள் என்றால், அதற்கு நீங்கள் எந்தக் குற்றத்தையும் செய்யலாம். அரசாங்கப் பணத்தையும், முதலமைச்சரின் பாதுகாப்பு வளையத்தையும் உடைத்துக் கோடிகளைக் கொள்ளையடிப்பது தவறல்ல, அது ஒரு புனிதமான தியாகம்.

ஏழைகளுக்குக் கல்வி கொடுப்பதற்காகப் பணக்காரர்களிடம் திருடுவது தப்பில்லை என்ற உறைபனியூட்டும் இத்திரைப்படத்தின் ராபின்ஹுட் தத்துவத்தின் மூலம், நாட்டின் சட்ட அமைப்புகளும், தனிமனிதச் சொத்துரிமைகளும் அடியோடு குழிதோண்டிப் புதைக்கப்பட்டன.

ஒரு தனிநபர் தன் கைகளில் சட்டத்தை எடுத்துக்கொண்டு, போலீஸையே முட்டாளாக்கி வன்முறை மற்றும் திருட்டை நிகழ்த்துவது குற்றமல்ல; அது ஜென்டில்மேன்தனம் என்று தமிழ் இளைஞன் நம்பத் தொடங்கினான்.

விளைவு?

இன்றுவரை நிஜ வாழ்க்கையின் கல்வி முறைச் சிக்கல்களையும், அதன் பின்னணியில் இருக்கும் இட ஒதுக்கீடு உள்ளிட்ட சமூக நீதிக் கோட்பாடுகளையும் ஆராயாமல், ஜென்டில்மேன் படம் மாதிரி கொள்ளையடித்தாவது ப்ரீ காலேஜ் கட்டணும்டா என்று மிக எளிதாகத் தன்னிச்சையான அராஜகத்தை நியாயப்படுத்தும் ஒரு முதிர்ச்சியற்ற, சட்டத்தை மதிக்காத வால்களின் ஆதிப்புள்ளி இந்தத் திரைப்படம்தான்.

ஜென்டில்மேன் படத்தில் நவீனத் தொழில்நுட்பங்களையும், கண்ணாடிக்கூண்டு அத்துமீறல்களையும் காட்டித் திருட்டுத் தொழிலையே ஒரு கிளாமர் அந்தஸ்துக்கு ஏற்றி விற்றார்கள். இந்த நயவஞ்சகக் குற்றவியல் நடவடிக்கையை, மிக வண்ணமயமான சிக்கு புக்கு சிக்கு புக்கு ரயிலே போன்ற அதிரடிப் பாடல்களாலும், கிராபிக்ஸ் காட்சிகளாலும் மூடி மறைத்து, அவன் நல்லவன்டா என்று பார்ப்பவனை ஏமாற்றுவதுதான் இந்தச் சினிமாவின் ஆகச்சிறந்த கமர்ஷியல் தந்திரம்.

முறையான சமூக மாற்றத்திற்கான உழைப்பை விடுத்து, ஹைடெக் திருட்டுகளை மாஸ் என்று காட்டி, பார்ப்பவனுக்குப் பகுத்தறிவின் மீதான தேவையையே துடைத்து எறிந்தது இந்தத் திரைப்படம்.

நகைச்சுவைக் கதாபாத்திரங்களை வைத்து அப்பளப் பட்டறைகளில் நடக்கும் அத்துமீறல்களையும், பெண்களைக் கேலி செய்வதையும் மிகச் சாதாரணமாகக் கடந்து போக வைத்தது இத்திரைப்படம்.  ஒரு சமூகத்தின் ஒழுக்கச் சீர்கேட்டைக் கண்டு கேள்வி கேட்க வேண்டிய சமூகம், அதையே டைமிங் காமெடியாகச் செய்தால்,  பாப்கார்ன் சாப்பிட்டுக் கொண்டே கைதட்டி ரசிக்க பழகிக் கொண்டது. பொறுப்பின்மையையும், லோக்கல் சைட் அடித்தல்களையும் என்டர்டெய்ன்மென்ட் என்று சிரித்துக் கடந்து போகும் ஒரு மரத்துப்போன பொதுப்புத்தியைத் தமிழனிடம் வளர்த்தெடுத்தது இந்தச் சினிமாவின் ஆகச்சிறந்த தந்திரம்.

பெரும்பாலான கமர்ஷியல் பட நாயகிகளைப் போலவே, இப்படத்தின் நாயகியும் படித்து விவரம் தெரிந்த பெண்ணாகக் காட்டப்பட்டாலும், ஹீரோவின் அப்பள வியாபாரப் போலி பிம்பத்தைப் பார்த்து ஏமாறுவதற்கும், அவன் ஒரு கொள்ளையன் என்று தெரிந்தவுடன் அவனுக்குத் துணையாகப் பிணைக் கைதியாக மாறுவதற்கும் மட்டுமே பயன்படும் ஒரு காட்சிப் பொருளாகச் சுருக்கப்பட்டார்.

பெண் என்பவள் தனக்கென ஒரு சுய சிந்தனையோ, காவல் துறையை அணுகும் தைரியமோ இல்லாமல், ஆண் எவ்வளவு பெரிய குற்றவாளியாக இருந்தாலும் அவனது நல்ல குணத்திற்காகத் தன் வாழ்க்கையையே தியாகம் செய்ய வேண்டும் என்ற கொடூரமான ஆணாதிக்க வக்கிரத்தை இத்திரைப்படம் குடும்பங்கள் கொண்டாடும் காவியம் என்ற லேபிளோடு நேர்த்தியாகப் பட்டுவாடா செய்தது.

ஜென்டில்மேன் பாக்ஸ் ஆபீஸில் கோடிகளைக் குவித்து,நாயகனுக்கு ஆக்சன் கிங் பட்டத்தை இன்னும் பலப்படுத்தி, அறிமுகப் படத்திலேயே பிரம்மாண்டங்களின் இயக்குனர் என்று அப்படத்தின் இயக்குநரைப் பிரமாண்ட நாற்காலியில் அமர வைத்திருக்கலாம். ஆனால், சமூக ரீதியாக அது தமிழனை எங்கு கொண்டு போய் நிறுத்தியது?

கல்வி வியாபாரமாகக் கூடாது என்பதுதான் படம் சொல்ல வரும் விசயம். ரொம்ப நல்ல விஷயம்தான். ஆனால், அதைச் சொல்வதற்கு ஒருத்தன் ஊர் முழுக்க கொள்ளையடிக்க வேண்டும், போலீஸை ஓட ஓட விரட்ட வேண்டும், கடைசியில் சென்டிமென்ட்டாக எமோஷனல் கார்டு ப்ளே பண்ண வேண்டும் என்பதுதான் ஜென்டில்மேன் கற்றுத் தந்த மிஸ்பிஹேவியரிஸம்.

இப்படி ஜென்டில்மேன் நமக்குக் கற்றுக்கொடுத்தது ஒன்றே ஒன்றுதான். அது என்னவென்றால், சட்டம், ஒழுங்கு, போலீஸ் எல்லாமே வேஸ்ட். உங்களுக்கு ஒரு மருத்துவக் கல்லூரி வேண்டுமா? நேராகப் போய் அரசாங்கக் கருவூலத்தை உடையுங்கள். கூடவே பின்னணியில் ஒரு பிஜிஎம்மை ஒலிக்க விடுங்கள். நீங்கள் குற்றவாளி அல்ல, ஜென்டில்மேன். சமூகம் சீரழிய இதைவிட வேறு என்ன வேண்டும்?

படத்தில் நாயகன் கொள்ளையடிக்கும் பணத்தை வைத்து இலவசமாகக் கல்லூரிகளைக் கட்டுகிறார். அதாவது, தவறான வழியில் வரும் பணம், சரியான காரியத்திற்குப் பயன்படுத்தப்பட்டால் அது புண்ணியம் என்கிற ஒரு விசித்திரமான லாஜிக் அது. அதன்படி, நான் வாங்கும் லஞ்சப் பணத்தில் என் மகனை டொனேஷன் கொடுத்து மெடிக்கல் சீட் சேர்க்கிறேன், எனவே நானும் ஒரு ஜென்டில்மேன்தான் என்று ஒவ்வொரு லஞ்சப் பேர்வழியும் கண்ணாடி முன்னால் நின்று நாயகன் போல போஸ் கொடுக்க ஆரம்பித்தால் என்னவாகும்?

கல்விச் சீர்திருத்தம் என்ற பெயரில் அரசாங்கத்தைக் கொள்ளையடிப்பதுதான் புத்திசாலித்தனம் என்றும், விதிகளையும் ஒழுக்கத்தையும் காற்றில் பறக்கவிடுவதே வாலிபத்தின் ஆகச்சிறந்த தியாகம் என்றும் நம்பிய ஒரு விறுவிறுப்பான, முதிர்ச்சியற்ற ராபின்ஹுட் சமூகமாகத் தமிழர்களை மாற்றியதுதான் இந்தத் திரைப்படம் செய்த ஆகச் சிறந்த வரலாற்றுச் சீரழிவு!

*****