காளிதாஸ் 2 - மிஸ்ஸிங் ஆன தர்க்கமும் ஒரு குழந்தையும்!

காளிதாஸ் 2 – ஒரு திரைப்பார்வை

முதல் பாகத்தில் ரகசியங்களைக் காப்பாற்றிய காளிதாஸ், இரண்டாம் பாகத்தில் அந்த ரகசியங்களைச் சுமக்க முடியாமல் திணறுவது போலிருக்கிறது. ஒரு படம் எப்படி இருக்கக்கூடாது என்பதற்கு இது முன்னுதாரணமல்ல, ஆனால் ஒரு படம் எப்படித் தப்பிக்கலாம் என்பதற்கு இது ஒரு நல்வழிகாட்டி.

இயக்குநர் ஒரு பெரிய சிலந்தி வலையைப் பின்னுகிறார். அதில் நாமெல்லாம் சிக்கிக்கொள்வோம் என்று அவர் நம்புகிறார். பாவம், அவரே அந்த வலையில் சிக்கித் தத்தளிக்கிறார்.

ஒரு குழந்தை காணாமல் போகிறது. அதைத் தேடி ஒரு தந்தை அலைகிறார். இது உலகளாவிய சோகம். ஆனால், அந்தத் தேடலின் ஊடே திரைக்கதை காணாமல் போகிறதே, அதுதான் மாபெரும் மர்மம்!

படத்தில் குழந்தை காணாமல் போனவுடன் பெற்றோர்களுக்கு ஏற்படும் பதற்றத்தை விட, அடுத்த காட்சி என்னவாக இருக்கும் என்று யூகிக்கத் துடிக்கும் ரசிகர்களுக்கு ஏற்படும் பதற்றம் அதிகம்.

ஒரு துப்பறியும் கதையில் துப்புகள் மெல்ல மெல்லக் கிடைக்க வேண்டும். இங்கே துப்புகள் மழையாகக் கொட்டுகின்றன, ஆனால் குடை பிடிப்பது யார் என்பதில் தான் குழப்பம்.

குழந்தை எங்கே போனது என்பது ஒரு கேள்வி என்றால், அந்தப் பதற்றமான சூழலில் நாயகன் ஏன் இவ்வளவு நிதானமாக ஸ்டைல் செய்கிறார் என்பது ஒரு தத்துவார்த்த கேள்வி.

சுருக்கமாகச் சொன்னால், குழந்தையைத் தேடும் படலத்தை விட, அந்தத் தேடலில் இயக்குநர் ஒளித்து வைத்திருக்கும் அந்த ட்விஸ்ட் இருக்கிறதே, அதுதான் ரசிகர்களின் பொறுமையைச் சோதிக்கும் அக்னிப் பரீட்சை!

இப்படத்தில் லாஜிக் என்பது, மொட்டை மாடியில் காயப்போட்டிருக்கும் துணி காற்றில் பறப்பதைப் போன்றது. எங்கே விழும் என்று யாருக்கும் தெரியாது, விழுந்த பிறகு அது யாருடையது என்பதும் முக்கியமல்ல.

படத்தின் நாயகன் பரத் மீண்டும் காளிதாஸாக வருகிறார். மிடுக்கு குறையவில்லை, ஆனால் அந்த மிடுக்கை என்ன செய்வது என்று தெரியாமல் கேமராவைப் பார்த்து முறைக்கிறார்.  நாயகியின் கண்கள் பேசுகின்றன. ஆனால் உதடுகள் பேசும் வசனங்கள் காதுகளுக்கு ஒவ்வாமையை ஏற்படுத்துகின்றன.

ஒரு குழந்தையைத் தேடும் அவசரத்தில், டூயட் பாடுவது ஏன் என்பது தமிழ் சினிமாவுக்கே வெளிச்சம். பாவம், அந்தத் தீவிரமான சூழலில் நாயகனுக்குக் காதல் சுரப்பது ஒரு மருத்துவ அதிசயம்.

முதல் பாதியில் விறுவிறுப்பு இருக்கிறது. இடைவேளை வரை நம்மை இருக்கையில் கட்டிப்போடுகிறார்கள். ஆனால் இரண்டாம் பாதியில், கட்டை அவிழ்த்துவிட்டு நம்மை எங்கெங்கோ ஓடவிடுகிறார்கள்.

ஒரு மர்மக் கதையில் மௌனம் என்பது ஆயுதம். ஆனால் இங்கே மௌனம் என்பது அடுத்த சீன் என்னவென்று தெரியாத குழப்பம்.

 படத்தில் இசையானது துகளைக் கிழிக்காமல், இதயத் துடிப்பை எகிற வைக்க முயன்று, இறுதியில் ஒரு மிக்ஸி ஓடும் சத்தத்தில் முடிகிறது.

ஒளிப்பதிவு என்பது இருட்டான அறையில் கருப்புப் பூனையைத் தேடும் வேலை. பூனை இருக்கிறதா இல்லையா என்பது முக்கியமல்ல, அந்த இருட்டு அழகாக இருக்கிறது.

 மொத்தத்தில் இது ஒரு மோசமான படம் அல்ல. ஆனால் இது ஓர் அவசியமான படமும் அல்ல.

முதல் பாகத்தின் வெற்றியைக் கொண்டு ஒரு கோட்டை கட்ட முயன்றிருக்கிறார்கள். ஆனால் சிமெண்டிற்குப் பதில் வெறும் மணலைப் பயன்படுத்தியதால், படம் மெல்ல மெல்லச் சரிந்து நம் தலை மேலேயே விழுகிறது.

நீங்கள் ஒரு துப்பறியும் நிபுணர் என்றால், இந்தப் படத்தில் உள்ள ஓட்டைகளைக் கண்டுபிடிப்பதிலேயே உங்கள் வாழ்நாளைக் கழித்துவிடலாம்.

சுருக்கமாகச் சொல்ல வேண்டும் என்றால், காளிதாஸ் - 2, முதல் பாகத்தின் நிழலில் ஒதுங்க நினைத்து, வெயிலில் சிக்கிக்கொண்ட ஒரு முயற்சி.

இந்தப் படத்திற்குப் பத்துக்கு 4¼ மதிப்பெண்கள் கொடுக்கலாம். அந்த ¼ மார்க் எக்ஸ்ட்ரா கிளைமாக்ஸ் டிவிட்ஸ்ட்டிற்கு. அது மட்டும் இல்லாது போனால் சுற்றிய தலை, படம் நின்ற பிறகும் சுற்றிக் கொண்டே இருந்திருக்கும்.

*****