தமிழனைக் கருடபுராணக் கொலைகாரனாக்கியச் சீரழிவு!

சீரழித்த சினிமா – 31

அந்நியன்

தமிழனைக் கருடபுராணக் கொலைகாரனாக்கியச் சீரழிவு!

இரண்டாயிரத்து ஐந்தாம் ஆண்டின் ஜூன் திங்களில், தமிழ்ச் சமூகத்தின் எஞ்சியிருந்த கொஞ்ச நஞ்ச மனநலத்துக்கும், நாட்டின் நீதித்துறையின் மீதான குறைந்தபட்ச நம்பிக்கைக்கும் ஒட்டுமொத்தமாகச் சிதறு தேங்காய் அடித்து, நடு மண்டையில் நச்சென்று பூசணிக்காய் உடைத்தது அந்நியன்.

தமிழ் சினிமா அதுவரை காட்டிய "சமூகத்தில் ஊழலோ, குற்றங்களோ நடந்தால் சட்டப்படி போராட வேண்டும் அல்லது காவல் துறையிடம் புகார் அளிக்க வேண்டும்" என்ற எதார்த்த விதியை அடியோடு மாற்றி, "ஒரு வக்கீலுக்கு மனநோய் இருந்தால் போதும்; அவன் பகலில் சட்டம் பேசிவிட்டு, இரவில் விக்கை மாட்டிக்கொண்டு, கருடபுராணத்தின் பெயரால் நடுத்தெருவில் மனிதர்களைப் பாம்புகளை விட்டும், எருமைகளை ஏவியும், கொதிக்கும் எண்ணெயில் போட்டும் கொடூரமாகக் கொலை செய்யலாம்" என்ற ஒரு புதுவிதமான வக்கிர அத்துமீறலைத் தமிழனின் பொதுப்புத்தியில் ஏற்றிய பெருமை, அந்நியன் திரைப்படத்திற்கு உண்டு.

நாயகனின் அந்த அம்பி, அந்நியன், ரெமோ என்ற மூன்று முகம் கொண்ட ஆபத்தான மனப்பிறழ்வு பிம்பமும், கருப்பாக இருந்த சாலைகளில் பெய்ண்ட் டப்பாக்களைக் கொட்டி வண்ணமடித்து, காது கிழியும் வகையில் ஊதப்பட்ட பின்னணி இசைப்பாடல்களும், நகைச்சுவை நாயகனாக வருபவரின் போலித் தத்துவக் கூத்தும் சேர்ந்து, தமிழ்நாட்டு இளைஞர்களின் மூளையை எப்படி ஒரு கசாப்புக் கடை நிலைக்குக் கொண்டு சென்றது என்பதைச் சற்று ஆழமாகக் கூறு போட்டுக் கீறிப் பார்ப்போம்.

இத்திரைப்படம் தமிழ்நாட்டு இளைஞர்களுக்குக் கற்றுக்கொடுத்த ஆகச்சிறந்த சட்டக் கல்வி என்ன தெரியுமா?

நீங்கள் ஒரு வழக்கறிஞராக இருந்து, உங்கள் கண் முன்னால் யாராவது வரி ஏய்ப்பு செய்தாலோ, ரயிலில் அழுகிய சாப்பாடு கொடுத்தாலோ, உங்களுக்கு நீதிமன்றங்கள் தேவையில்லை. நீங்கள் நேராக அந்நியன்.காம் என்ற இணையதளத்தைத் தொடங்கி, சாட்சிகளோ விசாரணையோ இல்லாமல் நேரடியாக மரண தண்டனை நிறைவேற்றலாம்.

இந்திய அரசியலமைப்புச் சட்டம், மனித உரிமை ஆணையம் போன்ற அற்பமான விஷயங்கள் எல்லாம் தமிழ் சினிமா மாஸ் ஹீரோவுக்குப் பொருந்தாது. இத்திரைப்படத்தால் கும்பிபாகம், அந்தகூபம் என்று நரகத்தின் தண்டனைகளைப் பூலோகத்திலேயே நிறைவேற்றுவது குற்றமல்ல; அது நாட்டைத் திருத்த வந்த புனிதமான சமூகச் சேவை என்று தமிழ் இளைஞன் நம்பத் தொடங்கினான்.

விளைவு?

இன்றுவரை நிஜ வாழ்க்கையில் சட்டத்தை மதித்து நடப்பதை விடுத்து, "இவனையெல்லாம் அந்நியன் படத்துல பண்ணது மாதிரி கொதிக்கிற எண்ணெயில போடணும்டா" என்று சமூக வலைத்தளங்களில் வன்முறையைக் கொண்டாடும் ஒரு முதிர்ச்சியற்ற, பாசிசத் தலைமுறையின் ஆதிப்புள்ளி இந்தத் திரைப்படம்தான்.

மின்னலே படத்தில் ஆள்மாறாட்டத்தைக் கொண்டாடினார்கள் என்றால், அந்நியன் படத்தில் ஒரே மனிதன் தன் மனநோயைப் பயன்படுத்திப் பெண்ணை ஏமாற்றுவதை ரொமான்ஸ் என்று காட்டி விற்றார்கள். ஹீரோ அம்பியாக இருக்கும்போது அவனது பண்பாட்டைக் கேலி செய்யும் நாயகி, அவன் ரெமோ என்ற போலி மாடலிங் பிம்பமாக வந்து அத்துமீறிப் பழகும்போது அவனது காலடியில் சரணடைவாள்.

இந்த உறைபனியூட்டும் நயவஞ்சக ஏமாற்று வேலையை, மிக ஆடம்பரமான உடைகளாலும், பிரமாண்ட காஸ்ட்லியான பாடல்களாலும் மூடி மறைத்து, அவன் காதலுக்காகத் தானே ரெமோவா மாறுறான் என்று பார்ப்பவனை ஏமாற்றுவார் இயக்குனர். ஒரு பெண்ணின் மனதை வெல்ல அவளது பலவீனத்தைப் பயன்படுத்துவதை க்ளாஸ் என்று காட்டி, பார்ப்பவனுக்கு நேர்மையின் மீதான தேவையையே துடைத்து எறிந்ததுதான் இந்தச் சினிமாவின் ஆகச்சிறந்த கமர்ஷியல் தந்திரம்.

போக்கிரி படத்தில் வன்முறையை நகைச்சுவைப் பாத்திரங்களை வைத்து காமெடியாக்கியது போல, அந்நியன் படத்தில் ஒரு நகைச்சுவைக் கதாபாத்திரத்தை வைத்து மனிதர்கள் கொடூரமாகக் கொல்லப்படுவதை மிகச் சாதாரணமாகக் கடந்து போக வைத்தார்கள். தன் கண்ணெதிரே ஒருவன் எருமைக் கடாக்களால் மிதிக்கப்பட்டுக் கொல்லப்படுகிறான், இன்னொருவன் கொதிக்கும் எண்ணெயில் பொரிக்கப்படுகிறான். ஆனால், அதையெல்லாம் பார்க்கும் அந்த நகைச்சுவைப் பாத்திரம் டைமிங் காமெடி செய்து கொண்டிருக்கும்.

ஒரு கொடூரமான தொடர் கொலையைக் கண்டு அதிர்ச்சியடைய வேண்டிய புலனாய்வுத் துறை, பின்னணியில் காமெடி செய்து கொண்டிருந்தால் நீங்கள் பாப்கார்ன் சாப்பிட்டுக் கொண்டே கைதட்டி ரசிக்க வேண்டும். குரூரமான வன்முறையை ஹீரோயிசம் என்று சிரித்துக் கடந்து போகும் ஒரு மரத்துப்போன, மிருகத்தனமான பொதுப்புத்தியைத் தமிழனிடம் வளர்த்தெடுத்ததில் இந்தச் சினிமாவுக்கு பயங்கர பங்குண்டு.

இத்திரைப்படத்திலும் பெண்களுக்குக் கொடுக்கப்பட்ட வேலை மிகவும் பரிதாபகரமானது. நாயகி கதாபாத்திரம், பாரம்பரியமான, படித்த பெண்ணாகக் காட்டப்படுவார். ஆனால், அவருக்கும் மனிதர்களின் குணாதிசயங்களை ஆராயும் குறைந்தபட்சப் பகுத்தறிவு கூட இருக்காது. அவர் எப்போதும் வெளிப்புற பளபளப்பை பார்த்து ஏமாறுவதற்கும், உண்மை தெரிந்தவுடன் “ஐயோ அம்பிக்குள்ள அந்நியனா?” என்று பயந்து நடுங்குவதற்கும் மட்டுமே பயன்படும் ஒரு கதாபாத்திரமாகச் சுருக்கப்பட்டிருப்பார்.

பெண் என்பவள் தனக்கென ஓர் உறுதியான ஒழுக்க நெறியோ, உண்மை எது பொய் எது என்று ஆராயும் திறனோ இல்லாதவள்; அவளிடம் அழகாக ஆங்கிலம் பேசி, காதல் யானை என்று பாடினால், அவள் கொலையாளியாக இருந்தாலும் அவனிடம் தன் இதயத்தைத் தந்து காதல் பூனையாகி விடுவாள் என்ற ஆணாதிக்க வக்கிரத்தை இத்திரைப்படம் மிக நேர்த்தியாகப் பட்டுவாடா செய்தது.

அந்நியன் பாக்ஸ் ஆபீஸில் கோடிகளைக் குவித்து, அதன் நாயகனை நடிப்பு அரக்கன் என்ற பிம்பத்தை மீண்டும் உலக அரங்கில் ஏற்றி, அதன் இயக்குநரைப் பிரம்மாண்டத்தின் உச்சமாக்கியிருக்கலாம். ஆனால், சமூக ரீதியாக அது தமிழனை எங்கு கொண்டு போய் நிறுத்தியது?

அந்நியன் திரைப்படம் வெளியாகி இத்தனை வருடங்கள் ஆகியும், இன்னும் இந்தியக் குடிமகன் ஒருவன் பொது இடத்தில் எச்சில் துப்புவதற்கு முன்னால் சுற்றும் முற்றும் பார்ப்பதற்கு அதன் இயக்குநர்தான் காரணம். ஆனால், அந்தப் பயம் ஒரு ஐந்து விநாடிகள் மட்டுமே நீடிக்கிறது என்பது வேறு விஷயம்.

அந்நியன் செய்த ஆகப்பெரும் உளவியல் பாதிப்பு என்னவென்றால், அதுவரை மனநலக் குறைபாடுகளைப் பரிதாபமாகப் பார்த்துக்கொண்டிருந்த ஊரை, அதை ஒரு மாஸான விஷயமாகப் பார்க்க வைத்தது.

சமூகத்தில் தவறு செய்பவர்களைத் தண்டிக்க ஒரு நீதித்துறை இருக்கிறது என்பதை மறந்து, எல்லோரும் தங்களுக்குள் ஒரு மினி அந்நியனைத் தேட ஆரம்பித்ததுதான் இத்திரைப்படம் ஏற்படுத்திய மிகப்பெரிய சமூகச் சீரழிவு.

ஐந்து பைசா திருடினாலும் கும்பிபாகம் தண்டனை என்று சொல்லி, உலகிலேயே மிகக் கடுமையான கார்ப்பரேட் கவர்னன்ஸ் விதிகளை அமல்படுத்திய அந்நியனால், “நீ நல்லவனாக இருந்தால் உன்னை லூசு என்பார்கள். நீ கொலையாளியாக இருந்தால் உன்னை ஹீரோ என்பார்கள். நீ அழகாக டிரஸ் பண்ணினால் உன்னை ரெமோ என்பார்கள். மொத்தத்தில், நீ நீயாக இருக்கக் கூடாது” என்கிற விநோதத் தத்துவம் பரவியது.

சராசரி மனிதனுக்குள் இருக்கும் மிகப்பெரிய பலவீனம் இயலாமை. வரிசையில் நிற்காமல் முந்துபவன், லஞ்சம் வாங்கும் அதிகாரி, ரோடு போடுவதில் ஊழல் செய்யும் கான்ட்ராக்டர் என இவர்களைப் பார்த்து அன்றாடக் குடிமகன் ரத்தக் கொதிப்பு அடைவதைத் தவிர வேறொன்றும் செய்ய முடியாது என்ற நிலையில் அங்கேதான் விச ஊசியை இடம் பார்த்துக் குத்தியது அந்நியன்.

சமூக உளவியல் ரீதியாக, மக்கள் தங்களின் கோபத்தையும், இயலாமையையும் நியாயப்படுத்த இந்த அந்நியன் முகமூடியைப் பயன்படுத்தத் தொடங்கினார்கள். "நானும் நல்லவன்தான், ஆனா கோபம் வந்தா அந்நியன் ஆயிடுவேன்" என்கிற டயலாக் சர்வ சாதாரணமாக மாறியது.

தவறு செய்பவர்களைச் சட்டத்தின் முன் நிறுத்தித் தண்டிக்க வேண்டும் என்கிற எண்ணத்தை விட, "இவனுக்குப் பயங்கரமான மரணம் கிடைக்க வேண்டும்" என்கிற வன்மத்தை இந்தத் திரைப்படம் சமூக மனநிலையில் விதைத்தது. இன்றைய சமூக ஊடகங்களில் ஒரு தவறு நடக்கும்போது, நெட்டிசன்கள் கோர்ட்டை விடக் கொடூரமான டிஜிட்டல் மரண தண்டனைகளைக் கமெண்ட்டுகளில் வழங்குவதற்கு இந்த அந்நியன் மனநிலை ஒரு முக்கியக் காரணியானது.

அந்நியன் ஒரு சுவாரசியமான சைக்காலஜிக்கல் த்ரில்லர். ஆனால், சமூக ரீதியாக அது மக்களுக்குள் இருக்கும் பாசிச சிந்தனைக்குத் தீனி போட்டது. சட்டம் தன் கடமையைச் செய்யும் வரை காத்திருக்கப் பொறுமையற்ற, உடனடித் தீர்ப்பை விரும்பும் ஒரு அவசர யுகத்துச் சமூகமாகத் தமிழ்ச் சமூகம் மாறுவதற்கு இந்தப் படம் ஒரு வினையூக்கியாகிப் போனது.

நாட்டைத் திருத்த நீதிமன்றங்கள் தேவையில்லை, புராணக் கொலைகளே தீர்வு என்றும், ரெமோ என்று டை கட்டினால் அத்தனை ஏமாற்று வேலைகளையும் ரசிக்கலாம் என்றும், குரூரமான வன்முறையைக் கண்டு சிரிப்பதே மாஸ் என்றும் நம்பிய ஒரு விறுவிறுப்பான, முதிர்ச்சியற்ற ஆசிட் சமூகமாகத் தமிழர்களை மாற்றியதுதான் இந்தத் திரைப்படம் செய்த ஆகச்சிறந்த வரலாற்றுச் சீரழிவு!

*****