புகை பிடிக்கும் பிசாசும், புதிரான நேர்காணலும்!

புகை பிடிக்கும் பிசாசும், புதிரான நேர்காணலும்!

அந்த அறையின் மூலைகளில் நிழல்கள் நடனமாடிக் கொண்டிருந்தன. நடுவே, ஒரு மேஜையின் பின்னால் அமர்ந்திருந்தார் அந்த விசித்திரமான படைப்பாளி. அவர் பெயர் ஈஸ்வர் வித்யாதர்.

அவர் கண்களை மூடினால், அவர் முன்னால் ஆயிரக்கணக்கான கதைகள் வரிசைகட்டி நிற்கும். அவற்றில் சில கதைகளில் ரத்தம் சொட்டும், சில கதைகளில் கண்ணீர் கடலாக இருக்கும்.

மாஸ்டர், என்றான் ஓர் இளம் மாயாவதி. கதைகளை எப்படித் தேடுகிறீர்கள்? என்றான்.

ஈஸ்வர் வித்யாதர் மெல்லக் கண்திறந்து சிரித்தார். நானா தேடுகிறேன்? அவையல்லவா என்னைத் தேடுகின்றன. ஒரு கதை என்னிடம் வரும்போது, அதில் சில மந்திரக் காட்சிகள் மின்னும். அந்தக் காட்சிகள் என் மண்டைக்குள் புகுந்து, என்னை எடு என்னை எடு என்று கத்தும். அப்படித் தோன்றினால் மட்டும்தான் நான் உள்ளே இறங்குவேன்.

அப்புறம் எப்படி நடிகரானீர்கள் என்றான் அந்த இளம் மாயாவதி.

சுந்தர் ரங்கநாதன் எனும் ஒரு மந்திரவாதி வந்தான். பழுப்புக் காயிதம் எனும் ஒரு ரத்தச் சிவப்புக் கல்லை நீட்டினான். கோபி விஸ்வநாத் என்பவன் வந்து தெய்வம் மிருகமாகலாம் என்று ஒரு புரியாத புதிரைச் சொன்னான். நானும் அப்படியே அந்த மாய உருவங்களாக மாறினேன். இப்படித்தான் இயக்குநராக இருந்த நான் நடிகரானேன். ஈஸ்வரி முகத்தில் ஒரு பெருமிதம் மின்னலாடியது.

இனிமேல் நீங்கள் ஹீரோதானா? என்று கேட்டான் மாயாவதி.

நானே என் அடுத்த நிமிடத்தை அறியாத பரதேசி. காலத்தின் நதியில் மிதக்கும் சருகு நான். காற்று எங்கே தள்ளுகிறதோ, அங்கே என் படகு போகும். எதையும் திட்டமிடுவதில்லை. திட்டமிட்டால் அது என் உலகமே இல்லை, என்றார் ஈஸ்வர். அவர் குரல் ஒரு பழைய கிராமபோன் தட்டு போலத் தேய்ந்து ஒலித்தது.

திடீரென்று, அறையின் வெப்பநிலை குறைந்தது. ஒரு கருப்பு மேகம் ஈஸ்வரைச் சுற்றிச் சூழ்ந்தது. அது ஒரு புகை மேகம். சமீபத்தில் ஒரு மாயக் கண்ணாடி வழியாக அவர் புகை பிடிக்கும் காட்சி உலகம் முழுக்கப் பரவி, பெரும் அதிர்ச்சியை ஏற்படுத்தியிருந்தது.

ஈஸ்வர் தன் கைகளை விரித்தார். அவர் முகத்தில் ஒரு தீராத வலி தெரிந்தது.

இங்கே பாருங்கள், என்றார் அதிகாரபூர்வமான குரலில். நான் ஒரு சாபத்தைப் பெற்றுவிட்டேன். இந்தப் புகை என்னும் பிசாசு. இது உங்கள் நுரையீரலை ஒரு பழைய கரிக்கட்டையாக மாற்றிவிடும். நூறு சதவீதம் சொல்கிறேன், இந்த மாய வலைக்குள் சிக்காதீர்கள். நான் பலமுறை இந்தப் பிசாசிடமிருந்து தப்பிக்க முயன்றேன். ஓடினேன். ஒளிந்தேன். ஆனால் அது விடாமல் என்னைத் துரத்துகிறது.

அவர் குரல் மெலிந்து, ஒரு ரகசியத்தைச் சொல்வது போல மாறியது. எனக்கு மட்டும் ஒரு மந்திரச் சாவி கிடைத்தால், ஒரே விநாடியில் இந்தப் புகை பூதத்தை என் வாழ்க்கையிலிருந்து விரட்டிவிடுவேன். நீங்கள் எதை வேண்டுமானாலும் செய்யுங்கள். வேண்டுமானால் வானத்திலிருந்து குதியுங்கள், அல்லது நெருப்பில் நடந்து செல்லுங்கள். ஆனால், அந்தச் சுருட்டுப் பிசாசை மட்டும் தொடாதீர்கள்.

அவர் சொல்லி முடித்ததும், ஜன்னல் வழியாக ஒரு பலமான காற்று வீசியது. அந்தப் புகை மேகம் மெல்லக் கலைந்தது. ஆனால், அந்தப் படைப்பாளியின் கண்களில் மட்டும் ஒரு ஏக்கம் மிஞ்சியிருந்தது. எப்போதாவது ஒருநாள், அந்தப் புகை இல்லாத ஒரு விடியலில் தான் விழிப்போம் என்ற நம்பிக்கை அது.

இளம் மாயாவதிக்கு ஒரு விசித்திரமான மாய மனிதரைப் பேட்டிக் கண்டது போலிருந்தது.

*****