எழுத்தாளர்கள் கவனத்துக்கு!
எழுத்தாளர்கள் நிறைய கேள்விகள் கேட்க வேண்டும்.
கொஞ்சம் அறிவுப்பூர்வமாக கேட்கும் கேள்விக்குக் கிடைக்கும் விடைகளை கட்டுரைகளாக எழுதலாம்.
கொஞ்சம் பைத்தியகாரத்தனமாக கேட்கும் கேள்விகளுக்குக்
கிடைக்கும் விடைகளை கவிதையாக எழுத வேண்டும்.
விளக்க முடியாத சில கேள்விகளுக்கான பதில்
ஒரு கதை போல் விரியலாம். அதை சிறுகதையாக எழுத எத்தனிக்க வேண்டும்.
ஒரு கேள்விக்குப் பல பதில்கள் சம்பந்தம்
இல்லாமல் கிடைத்துக் கொண்டே இருக்கிறதா? நாவல் இலக்கியம் படைக்க நீ தயாராகி விட்டாய்
என்பதை புரிந்து கொள்.
வேறு ஒரு புனைப்பெயரில் ஜோக்ஸ் எழுது.
குட்டிக் கதைகள் எழுது. பத்திரிகைகளுக்கு அனுப்பினால் ஒன்றிரண்டு பிரசுரமாகும். சன்மானம்
கிடைக்கும். டீ, வடை செலவுக்காகும்.
கவிதை, உரைநடை, சிறுகதை என்பதில் தொடர
வேண்டும்.
உரைநடை என்பதை சிக்கலான மனதிற்கான வெளிப்பாடாகவும்,
திறனாய்விற்கானப் புகலிடமாகவும் பார்க்க வேண்டும். என்ன புரிகிறதா?
உன்னுடைய பேச்சுகள், எழுத்துகள் இவற்றை
பெரும்பாலும் நடக்காததைச் சுற்றியே மையம் கொண்டு விரிபவையாக களம் அமைத்துக் கொள்க.
ஒரு செய்தித்தாளை எடுத்துக் கொண்டால்,
படிக்கின்ற பகுதிகளை விட படிக்காத பகுதிகளே அதிகம் இருக்கும். உன் எழுத்துகளிலும் அப்படி
நேரலாம். படிக்கப்படுகின்ற பகுதிகளை விட படிக்கப் படாதப் பகுதிகள் இருக்கலாம். அதற்காக
எழுதுவதை நிறுத்தி விடாதே. எழுக. எழுதுக. வாசிக்கப்படாத எழுத்துகளை அதிகம் எழுதியவர்
என்ற புகழாவது கிடைக்கும். கிடைப்பதை விட்டு விடக் கூடாது, ஆமாம்!
(எஸ்.கே.யின் டைரிக்
குறிப்பிலிருந்து... நாள் மற்றும் நேரம் - கி.மு.456, சூன், 78 ஆம் நாளின் ஒரு நள்ளிரவு
சுமார் 90 மணி அளவில்)
*****
No comments:
Post a Comment