கோபக்கார குருத்தே! கேள்! இது என் கருத்தே!
உன் மனதிற்கு பொறுமையில்லை. விருட் விருட்டென்று
பாய்கிறது. அதன் விளைவை அனுபவிக்கிறாய்.
நிறைய கட்டுக்கடங்காமல் படிக்கிறாய். நிறைய
உணர்ச்சிவசப்படுகிறாய். நிறைய எதிர்மறை எண்ணங்களைச் சேர்த்துக் கொள்கிறாய். அதன் விளைவை
அனுபவிக்கிறாய்.
எண்ணங்கள் தானாக எதிர்மறையாகும். நீ வேறு
ஏன் வலிந்து எதிர்மறை ஆக்கிக் கொள்கிறாய்?
எதிர்மறை எண்ணங்களில் தொடர்ந்து இருக்க
முடியாது. உனக்குப் பிடிக்கிறதோ இல்லையோ, நேர்மறை எண்ணங்களுக்கு மாறித்தான் ஆக வேண்டும்.
நீ என்னதான் பிடிவாதமாய் இருந்தாலும் எதிர்மறை
எண்ணத்திலிருந்து நேர்மறை எண்ணதிற்கு வந்துதான் தீர வேண்டும். அப்புறம் ஏன் தேவையில்லாமல்
எதிர்மறை எண்ணத்தில் இருக்கிறாய். அதன் மூலம் நீ மற்றவர்களை பழி வாங்குவதாக நினைக்கிறாய்.
முட்டாள்! நீ உன்னையே பழி வாங்கிக் கொள்கிறாய்! (ஹா! ஹா!)
உனக்கு நிர்வாகம் ஒத்து வராது. பணியாளாகவே
இரு. அதில் என்ன குறைச்சல் வந்து விட்டது உனக்கு? மேனேஜர் ஆக ஆசைப்படாதே. அதுதான் உனக்கு
நல்லது. எனக்கு மேனேஜர் ஆகும் வாய்ப்பு உள்ளது. அதை கெடுத்து விடாதே!
(பி.கு - தமிழ்
எழுத்தாளன் எஸ்.கே.யின் செவ்வியலான கடித இலக்கியத்திலிருந்து ஒரு பகுதி மேலே கொடுக்கப்பட்டுள்ளது)
*****
No comments:
Post a Comment